On 2010-03-27 16:00, Przemysław Kowalik wrote:

> Moje naiwne rozumowanie jest takie - skoro takie rozpoznanie może zrobić
> maszyna faksowa z automatyczną sekretarką za kilkaset PLN, to dlaczego
> nie mogłaby tego zrobić "centrala" opa GSM, kosztująca setki tysięcy czy
> miliony?

Najprostszą odpowiedzią będzie - bo centrala nie została skontruowana do
tego. Centrala ma łączyć rozmowy, a nie ich słuchać.

W transmisji między szeroko pojętą siecią komórkową a telefonem prędkość
transmisji nie przekracza 11 kb/sek (a z reguły jest mniej). W sieci
stacjonarnej dźwięk z telefonu analogowego w centrali jest zamieniany na
sygnał binarny o prędkości transmisji 64 kb/sek czyli 6 razy więcej. Po
to, by jeden użytkownik sieci komórkowej usłyszał i zrozumiał drugiego,
stosuje się tzw. kodeki, które - w bardzo dużym uproszczeniu - wciskają
te 64 kb/sek w pasmo 11 kb/sek. Kodeki są tak zrobione, by maksymalnie
wiernie odtwarzały głos (nie dźwięk - każdy dźwięk, tylko głos ludzki).

Modem w faksie wydajez siebie dźwieki zdecydowanie różne od głosu. Taki
dźwięk po przejściu przez kodek (a potem odkodowany) jest niezrozumiały
dla modemu po drugiej stronie. Podobno (kiedyś sprawdzałem, ale nie
udało mi się zakończyć eksperymentu z jakimkolwiek sukcesem) typowe
kodeki mogą przenieść transmisję do 300 b/sek. Modemy w faksach
przenoszą 9600 b/sek.

Po to, by sieć komórkowa mogła przenieść sygnał faksu z sieci analogowej
(PSTN) stosuje się modemy, zamieniające sygnał analogowy z faksu na
sygnał cyfrowy. Jednak po to, by modem zadziałał, połączenie musi od
razu być skierowane do niego. Stąd, na potrzeby dzwoniących z sieci
analogowej, wprowadzono specjalne numery faksowe.

Problemu tego nie ma, gdy transmisja jest wykonywana między dwoma
terminalami komórkowymi: wtedy siec od razu "wie", że to nie będzie
rozmowa głosowa tylko faks. Dla połączeń przychodzących z sieci PSTN
takiej możliwości nie ma.