On Mon, 28 Feb 2011 18:14:56 +0100, Paweł Kierski <n...@p...net>
wrote:

>W dniu 2011-02-28 16:53, A.L. pisze:
>[...]
>>>> Co to jest "styl zachodni"?...
>>>
>>> W tym wypadku - uznawanie, że bardzo wyraźnie wyartykułowane stanowisko
>>> oznacza to, co oznacza, a nie piętnasty blef, bo ważniejsza jest zasada
>>> "bez targowania nie ma interesów".
>>
>> Ale to wlasnei tak jest. Sam sie targowalem ostro pare razy
>
>W takim razie sprawa nie do rozstrzygnięcia, bo zależna od osobistych
>preferencji w komunikacji i negocjacji. Dla mnie ideałem jest napisanie
>na karteczkach: pracodawca - maksimum, pracownik - minimum. Na
>trzy-cztery wykładamy na stół. Jak maksimum jest większe od minimum, to
>bierzemy średnią i wpisujemy do umowy, a jak nie - rozchodzimy się do
>swoich zajęć. Wszystko inne jest dla mnie zgodnym z konwencjami
>i "obyczajem" marnowaniem czasu.
>
>Rozumiem, że skrajnie przeciwne podejście (targowanie się od 10%
>maksimum i 1000% minimum przez dwie godziny, albo i dwa tygodnie)
>też może mieć zwolenników. Dlatego lobbuję za podawaniem sensownych
>widełek i bardziej zawężonymi negocjacjami, jako tymczasowym
>kompromisem.


Widacze twoja znajomosc zycia i realiow jest zerowa.

Studiujeszjeszcze?

A.L.

P.S. Tu gdzie jestem, zatrudnienie jest jak malzenstwo: najpierw
stwierdzamy czy sie kochamy i do siebie pasujemy, a potem piszemy
intercyze. Negocjacja pensji jest OSTATNIM etapem procesu, i sprowadza
sie do prostego pytania od strony pracodawcy: "jakie sa twoje
oczekiwania finansowe". Po czym ja podaje moje oczekiwania. I
rozmawiamy tak dlugo az sie zgodzimy, albo ja odpuszcze. Zadana ze
stron nei zna maksimum/minimum przeciwnika. I na tym wlasnie polega
smak negocjacji.

Jezeli facio doskonale przeszedl przez interview (nie testy!) i ma
silne poparcie grupy w ktorej by ewentualnie pracowal, to pracodawca
zawsze wykaze elastycznosc. A jak mnie sie firma i praca podoba, to
tez wykaze elastycznosc.

A.L.