Użytkownik "SUPszon" napisał w wiadomości
news:gtfnbq$3a$1@nemesis.news.neostrada.pl...
> Witam,
>
> powiem od razu, ze ten temat spedza sen z powiek wielu studentom - o
> dziwo,
> rozni prowadzacy wymagaja roznego wzoru na wysokosc pompy pracujacej w tym
> modelu.
> Wszystko niby proste, bo powinno wychodzic z rownania Bernoullego
> (pomijamy straty), ale gdy to co wyprowadzilismy pokazalismy prowadzacemu,
> to powiedzial, ze to wszystko jest zle.
> Prosze, aby ktos z Grupowiczow nam pomogl:
> http://img186.imageshack.us/img186/4471/pompa.jpg
>
> Odleglosc od osi pompy do osi przewodu - 0,55 m, natomiast od osi
> manometru Mt do osi przewodu - 0,35 m.
> Przewod ma w calym modelu identyczna srednice.
>
> Moze to czego nie widac na obrazku - te odcinki przewodu z manometrem Mt i
> zwezka sa na tej samej wysokosci
> (tak jak napisalem - 0,55 m od osi pompy do osi przewodu), natomiast
> poziom wody w zbiorniku jest na wysokosci osi przewodu



Hmm, zadanie raczej nie ma sensu jeśli założy się, że mamy do czynienia z
płynem idealnym (brak strat). Oznacza to, że energia rozporządzalna w każdym
przekroju układu jest taka sama, z kolei na pompie musi nastapić wzrost
energii rozporządzalnej o wysokość podnoszenia pompy. Oznacza to, że linia
energii wychodząc ze zbiornika jest pozioma do pompy, na pompie wzrasta
pionowo o wysokość podnoszenia i .... musi wrócić do tego samego poziomu co
jest w zbiorniku (układ jest zamkniety) - a to oznacza zmniejszenie energii
co jest przeciez niemozliwe, bo w ukladzie nie wystepują straty. Dlatego
wydaje mi się, że poprawną odpowiedzią jest wysokość podnoszenia pompy równa
0! Jesli ktoś ma jakiś inny pomysł na rozwiązanie chętnie poczytam :)

pozdrawiam
T.