> > Bo w londynie to co u nas jest zazwyczaj kilka lat wczesniej.. a patrząc
na tą
> > konkretna wystawę to kilkadziesiąt lat:) Tu się pokazuje coś co jest już
> > pewne, a tam się pokazuje to co takie nie jest. Dlatego tam jest życie
> > artystyczne, a tu jest tylko lans
>
>
> Etam, Londyn to taka sama lanserka, jak nie wieksza ;) Tutejszy
> Photomonth to mnostwo bardzo slabych wystaw, glownie mlodych
> fotografow, klasykow na tej imprezie nie ma prawie wcale (nie tylko
> brytyjskich!), a naprawde mocnych projektow raptem kilka (na chyba ze
> 100 wydarzen przez prawie 2 miesiace to malo).
>
> Malutka wystawa Parra jest w Londynie od jakiegos czasu (chwala za to,
> mimo ze to bardziej prezentacja jego albumow), poza tym nie pamietam
> zbyt wielu ciekawych wystaw brytyjskich fotografow w Londynie. Gwiazdy
> zza oceanu owszem (ostatnio Leibowitz czy Eggleston, taki sobie
> zreszta), pojedyncze ciekawe projekty owszem, kilka miedzynarodowych
> konkursow tez. Ale nie chwala sie za bardzo chociazby tymi nazwiskami,
> ktore beda w Krakowie. Mi tego brakuje, bo akurat wszystkie te
> krakowskie "gwiazdy" z UK bardzo lubie.

No dobrze tylko to piąta woda po kisielu. Ja akurat lubię wystawy młodych
fotografów. Mniej więcej daje mi to pogląd co się dzieje. Nawet jeśli widze
jak naiwne to jest. Jeśli chcę zobaczyć Raya Jonesa idę do muzeum.
Lans bierze się z obcowania z uznanymi gwiazdami, z pływania w tym sosiku, a
nie z uczestniczenia we współczesnym ruchu twórczym. Lans to pojęcie odnoszące
się do wtórności procesu doń prowadzącego.
Nawet jeśli w londynie jest masa słabych wystaw są one świeże. Nie widzę w tym
nic lansiarskiego, wręcz przeciwnie.

marek



--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl