Sempiterna napisała:

>>> I mamy pierdolnik, jakich mało, do każdej centrali osobny routing...
>> To WY macie pierdolnik (w centralach, routingach, numerach czy gdzie
>
> Do mnie pijesz?

Do tych wszystkich, co mogą powiedzieć "to my", gdy mowa jest na temat
wszelkich zmian w numeracji.

>> tam jeszcze sobie tej bidy nawarzyliście). Za to MY mamy porzadek
>> (w notesach chociażby). I tak by to mogło wyglądać. Nie zapominajmy,
>> że NASZ porządek jest dalece ważniejszy od WASZEGO bałaganu.
>
> Łoj, bida panie, londyńczycy, to taki poszkodowany naród, tyle razy im
> numerację zmieniano... z 1 na 71 i 81 i zgaduj pan, która część Londynu
> gdzie... a potem znów doszłą jedynka... a potem 171 i 181 zmieniono na
> 20, w międzyczasie zmieniano numery... Ale bida, oni to dopiero burdel
> mają, co nie?

Jeśli faktycznie zmieniali po uważaniu, każdemu inaczej, a nie tylko
dokładali cyfry, to zgodzę się, mają burdel. Jeśli zmiany tłumaczyli
wiązkami i routingami, mimo że z czysto numerologicznego punktu
widzenia dało się prościej, to owszem powinni czuć się poszkodowani.
Ale historii zmian londyńskich numerów nie znam, więc nic tu po mojej
opinii. W Warszawie można było po prostu dołożyć cyfrę -- o faktach
chyba nie warto dyskutować.

>>> nie zapomnijmy, że wówczas królowała mechanika i przekierowanie
>>> wiązki to nie była minuta przy konsoli...
>> To tym bardziej należało myśleć *przed* robotą.
>
> Do mnie...?

A skąd ja mam wiedzieć kto w jakim okresie był w firmie oddelegowany
do myślenia?

>>> Prędzej należy to pakować w dziury.
>>
>> To chyba zawsze jest najlepsze wyjście. Wykorzystywać to, co jest,
>> a nie tworzyc Byty Zbędne.
>
> OK. Dziur było... w numeracji miejskiej - 2. Słownie - dwie. Jak chcesz
> w to wepchnąć 400 tysiecy?
[...]
> Przyłączalność telefonów wcale nie była taka zerowa i centrale obecne
> pękały w szwach. Albo dalej czekać 20 lat, albo mieć telefon, z którego
> jest szansa połączyć się.

400 tysięcy w 1985 roku? Ile właściwie założono w Warszawie nowych
telefonów przez całe lata osiemdziesiąte?

[...świat z punktu widzenia Centrali..]
> Jest tylko jeden problem. To jest (będą mocne słowa, dla ekspresji,
> nie jako przerywnik) kurewsko drogie. Trzeba na to masę pierdolonych
> pieniędzy, których w tamtych czasach kurewsko brakowało na cokolwiek.
> Nie było nawet na porządne pomalowanie ścian w sraczu na centrali,
> a ty chcesz, aby to było po twojemu...

E nie, to było zupełnie inaczej. Ten jeden jedyny problem zawsze można
było rozwiązać od ręki. Jak brakowało pierdolonych pieniędzy, to się
po prostu dodrukowywało ile potrzeba.

> Niestety, Jarek, jesteś w znacznej mniejszości,

...przecież wiem. Ja się nawet obawiam, że ona mało znaczna, ta
mniejszość.

>>> Możesz mi tylko powiedzieć, kto położyłby w tamtym czasie taką
>>> masę wiązek i nastawiałby central tranzytowych?
>> Poczta Polska Telegraf i Telefon (PPTiT). To chyba oczywiste -- ta
>> firma miała wtedy ustawowy monopol i nikt jej w pracy nie mógł
>> przeszkodzić.
>
> OK. Jeszcze tylko powiedz, skąd wziąć na to pieniądze, w dobie
> permamentnego braku kasy na cokolwiek...

W pytaniu było *kto*, na nie odpowiedziałem. A na gospodarce socjalizma,
to ja się nie znam. Innych proszę o takie rzeczy pytać.

--
Jarek