Jest sobie obwód, w którym w chwili t=0 dochodzi do komutacji, a
następnie w chwili t=t1 dochodzi do kolejnej komutacji. Warunki
początkowe w chwili t=0 zerowe. Poszukujemy sobie zależności jakiegoś
sygnału f(t) od czasu i chcemy to zrobić metodą operatorową.
Wiemy (np. z metody klasycznej albo ze Spice'a), że dla 0<=t<t1 ów
sygnał będzie miał ,,kształt" f1(t), a dla t>=t1 będzie miał ,,kształt"
f2(t), przy czym pełny i poprawny wzór opisujący f(t) będzie miał
postać: f(t) = f1(t)[1(t)-1(t-t1)) + f2(t-t1)1(t-t1) gdzie 1(t) jest
oczywiście jedynką Heaviside'a. Niewątpliwie ma to coś wspólnego z
twierdzeniem o przesunięciu w dziedzinie oryginału/czasu.
Pytania:
1. Co należy uwzględnić przy układaniu równań operatorowych czy też
malowaniu schematu operatorowego, aby po obliczeniu odwrotnej
transformaty Laplace'a oryginał uwzględniał już przesunięcie w
dziedzinie czasu?
2. Jak to uzasadnić?
Przejrzałem Osiowskiego-Szabatina i Bolkowskiego, ale nie zauważyłem tam
podobnego przykładu

Z moich obliczeń wychodzi jakaś tam postać f2(t), ale muszę w tym wzorze
,,ręcznie" zamiast ,,t" wstawić ,,t-t1", czyli przesunąć funkcję w czasie i
wtedy jest OK. Najwyraźniej popełniam jakiś błąd przy układaniu równań
operatorowych dla t>=t.