Jakiś czas temu złożyłem na płytce uniwersalnej komputerek na MCY7880
(polski klon Intela 8080). Chociaż obecnie powstaje bardziej finalna
wersja, ten prototyp chciałbym zamontować w jakiejś obudowie, aby
uchronić go przed uszkodzeniem.
Przy tej okazji chciałbym jeszcze raz przemyśleć strategię zasilania.
Jak wiadomo 8080 potrzebuje trzech napięć: +5V, +12V orz -5V. Napięcia
te powinni pojawiać się i znikać w odpowiedniej sekwencji, chociaż w
praktyce wystarczy, jeśli pojawią się jednocześnie. Nieodpowiednia
sekwencja może spowodować uszkodzenie procesora.

W tej chwili zasilanie jest zrealizowane następująco:
1) Linia +5V jest brana bezpośrednio ze stabilizowanego, impulsowego
zasilacza wtyczkowego.
2) Npięcie +12V jest generowane z napięcia +5V za pomocą prostej
przetwornicy boost na MC34063A.
3) Napięcie -5V jest generowane za pomocą pompy ładunku na ICL7660, z
napięcia 5V.

Zaletą takiego rozwiązania, że zasilacz napędza bezpośrednio najbardziej
prądożerną linię, natomiast przetwornica oraz pompa odpowiadają za te
znacznie mniej obciążone. Niestety wadą takiego rozwiązania jest to, że
w przypadku omyłkowego podłączenia zasilacza np. 9V dość łatwo spalę
cały układ.

Zastanawiam się jak można by to zrobić lepiej... Z jednej strony mógłbym
na wejściu dać jakąś dodatkową przetwornicę, która produkowałaby 5V z
nieco wyższego napięcia. Nie wiem tylko, czy mnożenie przetwornic w tym
układzie ma sens (obniżanie napięcia do 5V, żeby zaraz później podbić je
do 12V).

Myślałem też o jakimś PicoPSU z pecetów mITX - wtedy miałbym gotowe 12V
i 5V, -5V mógłbym wytworzyć stabilizatorem z linii -12V.

Ewentualnie, może po prostu powinienem do obudowy załadować jakiś mały,
modułowy, impulsowy zasilacz 230V-5V? Możecie zaproponować jakiś
sprawdzony model, który mógłbym uznać za bezpieczniejsze rozwiązanie od
zasilaczy wtyczkowych?