witam,

ostatnio kolega gitarzysta/elektronik/programista postanowil sobie
zbudowac wlasnymi silami wzmacniacz i wertuje tony schematow :)
z czystej ciekawosci postanowilem dowiedziec sie na czym to mityczne
"lampowe brzmienie" polega, a ktorego niektorzy wielbiciele doswiadczaja
takze przy odsluchu wysokiej jakosci nagran audio.

z lektury kilku watkow na forach internetowych wylaniaja sie przeslanki
mowiace o tym, ze poziom "zycia w lampowym dzwieku" zwiazany jest
z poziomem znieksztalcen intermodulacyjnych, zawartoscia parzystych
harmonicznych (oraz w przypadku wzm. gitarowych z nielioniowym glosnikiem).
pisze sie takze, ze silne sprzezenia zwrotne we wzmacniaczach
tranzystorowych sa przczyna IMD, ktore gitarzystom zaklocaja przenoszenie
transjentow. w przypadku wzmacniaczy niegitarowych nieduzej mocy
(kilknascie watow) spotkalem zas taki slownomuzyczny opis, ze dobrze
zbudowany wzmacniacz lampowy daje lagodny, pelen szczegolow, a jednoczesnie
dynamiczny dzwiek.

wylaniaja sie wiec pewne kierunki poszukiwania "lampowego dzwieku":
- pasmo przenoszenia.
(ograniczone do ~5kHz w przypadku glosnikow gitarowych.
nie wiem jak to wyglada przy niegitarowych lampowych zestawach
wysokiej klasy).
- znieksztalcenia powstajace w transformatorze glosnikowym
(magnetyczne nasycanie sie rdzenia).
- znieksztalcenia intermodulacyjne zaklocajace przenoszenie transjentow.
- pozytywny wplyw parzystych harmonicznych.
- inne niezbadane czynniki zwiazane z cena zestawu ;)

chyba idealne byloby okreslenie tej lampowosci dzwieku przez zbadanie
zmian cisnienia powietrza w odpowiedzi na rozne probki instrumentow,
na zestawach cenionych przez rzesze wielbicieli, ale nie wiem,
czy ktos takie badania kiedys wykonywal, a doszukac sie nie moge.

jesli macie Panowie jakies przemyslenia w tej kwestii, badz linki
do jakis badan naukowych w tej materii to poprosze :)