Dzień dobry

Rozwaliłem motura.
Bieszczadzkie winkle, lewy, prawy, lewy, prawy, lewy, prawy podbiło na
jakiejś łacie asfaltu/nierówności, wyniosło za mocno, klasyczne o kurw...
nie wyda... o kurw... skoda z naprzeciwka, jeb i piewrwsze świadome myśli
pojawiły się jak sunąłem po asfalcie leżąc.
Myślę, że wszelkie roważania "jak upadać" można sobie wsadzić. Pamiętam już
moment jak sunąłem na boku.
Wniosek taki, że zawsze trzeba sie ubierać. Przed wyjazdem padały pomysły
typu "zwinę kurtkę i bo przeciez tak gorąco" (jeden kolega nawet tak jechał)
jednak się ubrałem i dzięki temu wstałem i jedynym problemem jest teraz
rozwalony motocykl.

Teraz mam mętlik w głowie. Z jednej strony po 24h już ciągnęło żeby
pojeździć z drugiej pojawiają się myśli: a może trzeba se dać spokój? Może
to jakieś ostrzeżenie od losu? Dwójka małych dzieci w domu, kredyty...
Wcześniej leżałem jakieś 10 lat temu ale całkiem niegroźnie, jakiś poślizg
na piasku etc.

Jak to jest po takiej przygodzie?

--
tomek_fzs600