Stare kawałki kalafonii, o ile pamiętam chyba w wersji dla muzyków.
Na jednym z nich pojawiły się mleczne obszary wewnątrz bryłki, kolor
białawy. Miękkie i kruszące się choć nieco kleiste, słabo pachnie
żywicą. Objętości chyba nie zmieniało bo nie ma wybrzuszeń.
W spirytusie nie chce się za bardzo rozpuszczać, jakby nieco kalafonii
z tego się wypłukuje a pozostałość o nie zmienionej konsystencji bieleje.
Po roztopieniu w kapslu zmienia się w żółtawą przezroczysta masę,
ale nie zastyga na twardo jak kalafonia, jest plastyczna i za
wyjątkiem cienkiej wierzchniej warstewki kleista, zapach żywicy jeszcze
uchwytny. W czasie roztapiania bąbluje, czego przy ostrożnym
podgrzewaniu kalafonii daje się uniknąć.

Bryłki kalafonii leżały długo w szafce w pudełku ale z dostępem
powietrza, druga nie ma tej przypadłości, w stanie idealnym. Kilka
lat temu ta "zmieniona" też wyglądała normalnie. I działała tzn.
używałem do lutowania.
Na zdjęciach brakujący fragment to część mlecznych obszarów
wydłubane do testów.
https://zapodaj.net/cc698b96b97fa.jpg.html
https://zapodaj.net/b2e278c2ca250.jpg.html
https://zapodaj.net/f78b0b54fcdf3.jpg.html

Co ta proces? Odwrotny do uzyskiwania kalafonii z żywicy, terpentyna
skądś wróciła? Coś mogło zainicjować, jakiś katalizator?

Arek