On 10/01/2019 16:13, Jacek Radzikowski wrote:
> On 1/10/19 11:01 AM, Waldemar wrote:
>> Am 10.01.2019 um 15:06 schrieb Queequeg:
> [...]
>>> Czy ten PWM jest bardzo niestabilny, gdy procesor jest obciążony? Jeśli
>>> tak, to czy użycie schedulera FIFO lub RR (sched_setscheduler, nie wiem
>>> czy da się to zrobić z poziomu Pythona ale na pewno można napisać
>>> wrapper)
>>> pomaga?
>> Nie wiem, czy się sprawa opłaca. Nie wiem co jeszcze potrzebujesz
>> robić, ale programowe PWM na Raspberry jest dość upierdliwe, bo nie ma
>> toto RT-Kernela, ja bym nie kopulował się z tym, tylko dał arduino
>> nano czy inne ło tylko do PWMu.
>> Biblioteka WiringPi jest zacna i można dużo zrobić z niej korzystając,
>> ale przy dobrym wyżyłowaniu systemu możesz mieć solidne haki.
>
> Przy większej liczbie PWM czy wyżyłowanych wymaganiach czasowych bym się
> zastanowił nad przesiadką na Beaglebone. Procesor ma 2 wbudowane
> koprocesory hard-rt, przy umiejętnym napisaniu programu można otrzymać
> nanosekundową dokładność i niemal zerowy jitter. Bedzie to o wiele
> stabilniejsze niż cokolwiek co uda się uzyskać nawet z z RT-linuksem.
> Albo podłączyć po SPI kostkę do sterowania LEDami mieć święty spokój.
> W projektach bardziej ambitnych niż machaniem serwem na pokaz czy
> miganie diodką nie ma sensu szarpać się z programowym generowaniem PWM
> na systemach nie-RT.
>
> Jacek.

beaglebone nawet bez PRU potrafi wyygenrować kilku-MHz PWMy - gdzies
czytałem że do 10MHz jest bezpiecznie. Jak kiedyś się bawiłem to nawet
30-40MHz dało się generować ale nie moge stwierdzić jak czysty był
sygnał bo mój oscyoskop to już przerastało.

Ma ich chyba 8 niezależnych.