Pan Dawid Rutkowski napisał:

> BTW na budynku za dawną Wielką Synagogą jest tablica po polsku i hebrajsku.
> Po polsku jest, że wydarzenia miały miejsce 1940-1944.
> Po hebrajsku, że 1944-1940.
> Zastanawia mnie, czemu cyfry w liczbach zapisują jednak od lewej do prawej,
> choć same liczby, jak słowa, czytają od prawej do lewej...

Arabowie, którzy zapis pozycyjny liczb znali przed nami, piszą tak samo.
Najmniej znacząca cyfra z prawej, najbardziej znacząca -- z lewej. A piszą,
jak Żydzi, od prawej do lewej. Myśmy ich cyfry (a właściwie pomysł zapisu
liczb) przejęli od nich, ale kierunku nie zmieniliśmy.

A dlaczego tak sobie ten zapis wymyślil? Widać bardziej naturalne jest dla
człowieka opisywanie liczebności od szczegółu do ogółu. Po polsku mamy:
jeden-naście, dwa-naście, trzy-naście itd. Na dwudziestu się kończy, ale po
arabsku idzie dalej -- oni mówią coś w rodzaju "cztery ponad dwadzieścia".

Jarek

--
Powstali więc i ciągnęli w ustalonej liczbie: dwunastu Beniaminitów
ze strony Iszbaala, syna Saula, i dwunastu ze zwolenników Dawida.