Pan Paweł Pawłowicz napisał:

>>>>>>> Nie dawaj takich pomysłów bo jeszcze ktoś skorzysta.
>>>>>>
>>>>>> Niech korzysta.
>>>>>> Nic w tym złego nie ma.
>>>>>
>>>>> Weźmiesz odpowiedzialność?
>>>>
>>>> A tak w ogóle, to o co Tobie chodzi?
>>>
>>> O odrobinę odpowiedzialności w pisaniu takich rad.
>>> Ktoś głupi jeszcze skorzysta.
>>
>> Już dawno skorzystał. Pół wieku temu ojciec przywiózł z Moskwy
>> radyjko na baterię. Dziewięciowoltową. A nawet na akumulator,
>> bo był też do radia dołączony. I ładowarka. Ładowarka miała
>> we wtyczce sieciowej opornik, kondensator i diodę germanową
>> (na giermańcach z NRD zapewne). A na drugim końcu kabla takie
>> zwykłe złącze do bateri, niczym nie osłonięte. Włożyłem wtyczkę
>> do gniazdka i chciałem podpiąć akumulator. Zdrowo mie przy tym
>> telepnęło.
>>
>> Ruskie myślenie tak właśnie wygląda. My ich nie zrozumiemy, oni
>> nie wiedzą, o co nam chodzi. Tego się nie zmieni.
>
> Dawno temu, kiedy byłem młody, miałem Exaktę ze światłomierzem na
> dziwaczne bateryjki rtęciowe. Nie szło ich kupić. Podładowywałem je
> przez opornik 39k i diodę. Z sieci. To działało.
> Garażowy sąsiad ładował akumulator przez diodę i żarówkę z gwintem
> goliat, dziś powiedzielibyśmy E40, nie wiem, jakiej mocy. Też działało.
> Da się. A że współcześnie to nie ma sensu, to inna bajka.

Ja wiem że działa, nawet nieźle, bo to dobre źródło prądowe. Chodzi
o pozostawienie odkrytych zacisków baterii w fabrycznym sprzęcie.
Dzisiaj nikt nie ma obaw przed ładowarką do telefonu, bo wie, że choć
kabelek wychodzi z wtyczki sieciowej, to na drugim końcu jest kilka
woltów. To był ten przypadek -- coś służy do ładowania akumulatora 9V,
to intuicja podpowiada, że na zaciskach powinno być jakoś tak podobnie.
A było 220V.

Później wydywałem ruskie ładowarki, w których akumulatorek wsuwało
się w głęboką dziurę, zaciski były trudniej dostępne. Ale ta moja to
był hardcore. Żadnych ostrzegawczych rysunków czy naapisów nie miała.

--
Jarek