W dniu 20-02-2019 o 00:05, Eneuel Leszek Ciszewski pisze:
>
> "yabba" q4gn2g$cpn$...@n...news.atman.pl
>
>> Najpierw się dowiedz co było zepsute w tym alternatorze,
>
> Ponoć wszystko -- nie było nic do odzysku.
> (zapewne poza obudową) Stojan, prostownik,
> wirnik, co najmniej jedno łożysko...

Ja miałem podobne zniszczenia w alternatorze. Ale nie był on spalony (w
znaczeniu przegrzane i stopione uzwojenia od zbyt dużego prądu), tylko
łożysko się rozpadło i wirnik tarł o stojan.

>
>> a potem można kombinować jaka była geneza uszkodzenia.
>
> Geneza? 28 marca ubr. pojawił się znienacka szum
> tuż po ruszeniu z miejsca. Ruszałem powoli, do tyłu...

No tak. Genezą wszystkich usterek w samochodzie jest używanie samochodu.

>
>> Teraz cały czas mówisz spaleniu alternatora,
>
> 12 lutego br. alternator był zupełnie zniszczony.
>

To już wiemy. Opisujesz sprawę w tak zagmatwany sposób, że nie wiadomo
jaki element alternatora uszkodził się pierwszy i pociągnął dalszą
lawinę uszkodzeń.

>> a zapach spalenizny mógł wynikać nie ze zbyt dużego prądu, a z
>> mechanicznego tarcia elementów alternatora. Zwłaszcza, że słyszałeś
>> wcześniej jakieś szumy z alternatora.
>
>> Jaki to samochód i silnik?
>
> Nowe Volvo S40 z 2009 roku.
> Diesel, 2 litry, doładowanie, 100 kW.
>
>> Jaki przebieg?
>
> ~Tyle przejechałem w 2000 roku panną Mercedes.
>
> BTW -- PM też miała problem elektryczny. Prostownik
> dawał co jakiś czas (chyba raz na parę lat) zwarcie,
> rozładowując akumulator do ,,zera''. W roku 2004
> usterka została namierzona i usunięta.
>
> Nieco ponad 45 tysięcy km z garażowaniem. Dwa zimowe
> miesiące samochód nie był garażowany.
>

To niedużo. Chociaż są przykłady błędów konstrukcyjnych, że mechanizm
jest bardzo wrażliwy na wpływ środowiska. Jakiś Fiat miał problem z
alternatorami. Słabe aluminium użyte na obudowę pękało pod wpływem
warunków atmosferycznych.

yabba