On 2021-04-14, Jarosław Sokołowski <j...@l...waw.pl> wrote:
> Pan Marcin Debowski napisał:
>
>>> Na Akwizgran Niemcy mówią Aachen, zaś Frencuzi Aix-la-Chapelle. Samych
>>> Niemców też w różnych językach nazwywa się rozmaicie, a jedno określenie
>>> do drugiego całkiem niepodobne. To jednak co innego niż nazwiska. Choć
>>> był okres, gdy chętnie je tłumaczono. Rodzina Montelupich, gdy na dobre
>>> osiadła w Krakowie, zaczęła się pisać "Wilczogórscy". Z imionami też tak
>>> było, ż tłumaczono je wprost. Felix w Polsce przybrał brzmienie Szczęsny,
>>> a w Chorwacji -- Srećko.
>>
>> Ma to dla mnie przyznam spory urok, ale przyznam również, że raczej bez
>> większego sensu, przynajmniej w kwestii nazwisk i nazw geograficznych.
>> Kiedyś, jak kraje były bardziej izolowane (nieglobalna wioska) to był
>> chyba większy sens.
>
> Do dzisiaj Holandia/Niderlandy to po chorwacku czy czesku "Nizozemsko".
> Kiedyś nazwy krain i ludzi pełniły funkcję opisową, dopiero z czasem
> zredukowały się do luźno związanych z podmiotem symboli. Stąd mamy
> Karola Młota, Jana bez Ziemi, Fryderyka Rudobrodego (przez każdy lud
> po swojemu zwanych). Dzisiaj mało kogo obchodzi znaczenie nazwiska
> i jego pochodzenie -- czy wzięło się ono od ptaka, od drzewa (czy może
> pakietu instalacyjnego systemu operacyjnego).

A jeszcze zapozyczenia z innych języków są w sumie dość zabawne. Np.
takie popularne węgierskie nazwisko Nemeth, które pochodzi od
węgierskiego Nemet ze źródłosłowiem, który łatwo zgadnąć. I siedzimy
sobie we trójkę z kolezanką Niemką i tak nazywającym się Węgrem,
omawiamy jakiś projekt, a ja zamiast myśleć nad projektem się
zastanawiam czy ona wie, że jest w sumie dwuch Niemców przy stole i że
tez mam coś z tym wspólnego.

--
Marcin