ACMM-033 wrote:

> Pod warunkiem, że nie będzie to główne sterowanie. Jak na razie,
> komputer może świetnie realizuje, co mu zaprogramowano, ale w sytuacji,
> gdy nastąpi zdarzenie które nie zostało przewidziane, jakieś nietypowe,
> to wszystkiego złego można się spodziewać.

Po przeciętnym człowieku też. Mało kto ma umiejętności kierowców
rajdowych i w sytuacji zagrożenia nie będę działać albo wcale
(paraliż), albo instynktownie, czyli zazwyczaj błędnie. Poza tym
nawet najlepiej wytrenowane białko jest stosunkowo powolne w reakcjach,
a przy taktowaniu powyżej kilku megaherców świat zaczyna zachowywać
się naprawdę powoli. Posłuchaj wypowiedzi uczestników wypadków:
"nic nie mogłem zrobić, to były ułamki sekund!" Dla elektroniki to
w pierwszym przybliżeniu nieskończenie dużo i jeśli nawet nie uniknie
wypadku ze względu na bezwładność samochodu, to przynajmniej może
spróbować tak uderzyć, by zminimalizować straty.

> Tak samo nie wsiadłbym do samolotu, który byłby bez żywego pilota

Pasażerowie Germanwings też tak myśleli. Pilot nazywał się Andreas Lubitz.

> choćby maszyna miała najlepsze
> oprogramowanie. Życie bowiem pokazuje, że komputer w maszynie może mieć
> zaprogramowane pierdylion sytuacji, a zdarzy się pierdylion pierwsza i
> komputer zrobi tylko "BE", brnąc w maliny

Mnie się takie sytuacje też zdarzały, a komputerem nie jestem.
Potem pozostawał tylko wstyd i wdzięczność, że ten drugi gość
zareagował szybciej. Tobie nie?

> Dlatego powinien czuwać nad tym
> człowiek. I nie powinien być on wyręczany w mysleniu.

Najpierw trzeba w ogóle zacząć myśleć, a to niszowe hobby.

Pozdrawiam, Piotr