Pan Dariusz K. Ładziak napisał:

>> A dlaczego cynkować, skoro galwanicznie można również pocynować? Dla
>> galwanizera nie ma przy tym wiele "indywidualnego chrzanienia się",
>> bo taki blaszany element wiesza się obok innych jemu podobnych na
>> zawieszce albo wrzuca w bęben.
>
> Cyna nakładana galwanicznie to w realiach małych galwanizerni zupełna
> nisza technologiczna. Dalej - nie położysz galwanicznie szczelnej i
> błyszczącej warstwy cyny - to wychodzi szare i porowate, błyszczącą
> blachę bieloną galwanicznie jaką znasz z puszek uzyskuje się obtapiając
> tę szarą i porowatą warstwę cyny w gorącym oleju z topnikami - kupa
> roboty w sumie. A cynkowanie ma prawie każda galwanizernia.

Wpisałem w gugla "cynowanie galwaniczne". Nie jest tak, żeby na każdym
rogu stał zakład, który to robi. Ale kilka ofert jest. A jak już ktoś
się z usługą ogłasza, to nie sądzę by partaczył. Jak już wspomniałem,
cynowanie znam nie z puszek, tylko z galwanizerni w fabryce elektroniki.
Powierzchnia im tam nie wychodziła lustrzana jak u szprotek w oleju, ale
równa i matowa. Taka jak być powinna.

> A ile kłopotu? Jednego elementu w kosz nie wrzucisz. A jak wrzucisz
> jeden robiony indywidualnie i parę setek masówki to później musisz go
> mozolnie szukać... Generalnie roboty jednostkowe zawsze były, są i będą
> obciążone dodatkowymi narzutami.

No właśnie jest tak, że cynkowanie to masówaka w porównaniu z cynowaniem.
I to dużo tańsza masówka. Tu rzeczywiście może być problem z tym, by komuś
chciało się szukać tej jednej blaszki w koszu. A element powieszony na
drucie w wannie do cynowania raczej nie zginie.

--
Jarek