> jednostkowym przykładem popełnia grzech główny przeciwko rozumowi :)

Oczywiści co do "jednostkowego przykładu" zgoda, no bo to dość zrozumiałe.

Natomiast pojęcia w rodzaju "ślepa próba", "eksperyment kontrolowany"
itp. wynikają z apriorycznego założenia ( a bo tak ), że wszystko
podlega i polega na zasadach obowiązujących w makroskopowym świecie
materialnym - tudzież obowiązującej tam "logice".

Czyli jakiś osobnik robi wzięte z jego "rozumienia" założenia, definiuje
"jak powinno przebiegać zjawisko X gdyby istniało" i następnie wymaga
badania w użyciem tych założeń :)

Gdyby w rozwoju fizyki stosowano ten system, to dziś nie mielibyśmy
fizyki kwantowej - ponieważ ona jest ekstremalnie odległa od
"rozsądkowego" oglądu świata. I jak to powiedział pewien fizyk, którego
nazwiska nie chce mi się szukać - jest swego rodzaju fenomenem, że
dzięki wykorzystaniu dalece abstrakcyjnego aparatu teoretycznego (np.
matematycznego) można było wnioskować i potwierdzać sprawy tak
"nielogiczne" i nierozsądne.

Zwracam także uwagę, że wraz z postępami dotyczącymi fizyki kwantowej
coraz bliżej od tej fizyki do "metafizyki" - i dziś dyskusja o tym, że
właściwie nie istniejemy w świecie "rzeczywistym" a raczej pewnego
rodzaju informacyjnej iluzji jest już dyskusją akademicką a nie
paranaukową.

I nie bez powodu piszę "metafizyka" w cudzysłowie - bo to jest tylko
kolejny przykład na to, że nadchodzi powoli czas, kiedy nauka - ta
rozumiana głęboko - ma szansę wreszcie objąć zrozumieniem całość
istnienia. Nie tylko to co możemy doświadczać zmysłami i materialną
aparaturą pomiarową, która ze swojej natury ma dokładnie określone
materią ograniczenia.

Nie chodzi więc o to, żeby udowadniać, czy istnieją "czakry" czy nie -
tylko o to, żeby ostrożniej i mniej autorytatywnie wypowiadać się w
sprawach, o których wiemy tylko tyle, ile chcemy wiedzieć (bo nam to
pasuje do danego światopoglądu lub tylko tyle nam powiedziano) - bo za
jakiś czas można mieć nieprzyjemne uczucie odszczekiwania pod stołem...

Poczucie "dogłębnego zrozumienia istoty rzeczy" towarzyszy nauce od
zawsze - i na każdym jej etapie. Także wtedy, kiedy wyśmiewano potrzebę
mycia rąk przed operacją.
Dziś zaś jest to szczególnie zdradliwe - bo od momentu potwierdzenia
splątania kwantowego jako takiego do odkrycia że działa także w skali
makro minęły lata a nie dziesieciolecia.

Jeżeli zaś ktoś czytający to uważa, że współczesna nauka jest
nieskończenie dalej w zrozumieniu świata - chętnie (zwłaszcza, że to
będzie w temacie grupy) posłucham wyjaśnienia, czym jest elektron.
Nie jakie ma parametry i jak się zachowuje - tylko czym jest. Jak jest
"zbudowany" i czy w ogóle jest zbudowany. Takie proste przecież pytanie,
prawda ?