Pan J.F. napisał:

>> Operatorzy oferują konfigurację telefonów z sieci. Nie wiem jak to
>> działa, ale mam takie coś w panelu obsługi. Domyślam się, że można
>> w ten sposób przetransplantować również książkę telefoniczną. Chyba
>> że źle się domyślam. Nie korzystałem.
>
> Trudno powiedziec o jakiej konfiguracji piszesz - operatorzy oferuja
> rozne pomoce przy migracji na nowy, ale trudno to zrobic np w sobote
> o 3-ciej w nocy :-)

Od razu po zalogowaniu się na pierwszej stronie jest nazwa mojego
telefonu (nawet ze zdjęciem), co jak rozumiem system operatora
wydedukował sobie z numeru IMEI lugującego sie do sieci z ich kartą
SIM. Obok linki "Autokonfiguracja" i "Kontakty". Tu ja z kolei
wydedukowałem, że te moje kontakty dadzą się autokonfigurować.
Same kontakty łatwo opisać przeglądając biling i podpisując numery
(po czymś takim w bilingu pojawiają sie również słowne opisy).

>> W Meksyku wymyślili to już ćwierć wieku temu. Nawet nie trzeba było
>> słuchać reklam, po prostu dzwonienie z budek było darmowe. W ten
>> sposób uporano się z plagą włamań do automatów po bilon. Technologie
>> kartowe nie były wtedy jeszcze dobrze rozwinięte.
>
> Hm, a kto placil ?

Podejrzewam, że miejscowy operator nakazał instalację budek swojemu
"wyznaczonemu". A ten pomyślał chwilę i policzył, że taniej mu będzie
łączyć za darmo, niż bez przerwy wymieniać rozbite automaty. O tym
fakcie mówili mi znajomi mieszkający na stałę w tym mieście -- trochę
dla porównania z naszymi geniuszami telekomunikacji tamtego okresu,
którzy dwoili sie i troili, żeby tylko rozmowy były u nas drogie.

> Moze i normalnemu czlowiekowi nie chcialoby sie wychodzic z domu
> do budki, szczegolnie jak amerykanskim obyczajem ma nielimitowane
> rozmowy w abonamencie.
> Ale do rodziny w USA zadzwonic by sie chcialo, a miedzynarodowe
> kosztuja :-)
> No chyba, ze MN z budki niemozliwe ... ale jaki z niej pozytek,
> jak gringo komorke zgubi :-)

Wtedy komórek w zasadzie jeszcze nie było.

--
Jarek