Pan J.F napisał:

>>> Chodziło mi nie o biedotę, tylko o eleminację zbędzych rzeczy.
>>> U Gomułki było to mocno posunięte, czyli np. krzesło drewniane
>>> bez miękkiego poddupka.
>> Dobrze pasuje do całego ustroju. Enrico Berlinguer, przewodniczący
>> Włoskiej Partii Komunistycznej miał nadany przez towarzyszy przydomek
>> "Żelazna Dupa". Nie z powodu zamiłowania do tego typu krzeseł, lecz
>> dla uhonorowania jego zdolności negocjacyjnych. Potrafił siedzieć
>> przy stole i gadać przez dwanaście godzin, dopuszczając najwyżej
>> kilkuminutowe przerwy. Aż nie wynegocjował tego, co sobie założył.
>
> Zaraz zaraz - twarde krzesla byly znane od wiekow, a nawet od
> tysiacleci.

Miękkie też. Ale twarde wychodzą taniej -- tak należy rozumieć
gomułkowskie podejście do świata.

> Negocjacje jak wyzej - wymagaja zgody drugiej strony.

Po to właśnie narzuca się drugiej stronie swoje warunki, czego mistrzem
był tow. Enrico.

> Jest jeszcze wiekowy przyklad konklawe - siedza o chlebie i wodzie
> az wynegocjuja. Moze by to u nas wprowadzic, np do wyboru RPO :-)

Stanisław Wyspiański zaprojektował kiedyś komplet krzeseł do rozmów
nudnych, które znamienne były tym, że poręcze i siedzisko wyściełane
śliską skórą lekko pochylały się ku przodowi. Jak ktoś tracił uwagę
i przysypiał, lądował pod stołem.

--
Jarek