> > Ja musiałem przeczytać dokumentację, o tutaj:
>
> Właśnie o to chodzi. A Alan Kay NIE MUSIAŁ przeczytać żadnej
> dokumentacji,

Musiał. Musiał przeczytać o hd, tl, ttl, nil i null oraz wiedzieć, co robią operatory
v oraz &. I jeszcze parę innych rzeczy.

> Owszem. hd, tl i ttl, czy car, cdr i cddr to nie są dobre nazwy.

No nie są. Ale po pierwszym dniu da się zapamiętać. Podobnie jak da się zapamiętać
jak wygląda indeksowanie list w Wolframie.

> Dla odmiany, żebyś nie wiem ile siedział w Mathematice, zawsze znajdą
> się jakieś operatory, których nie będziesz miał szans zrozumieć
> bez dokumentacji.

Dla odmiany, żebyś nie wiem ile siedział w Lispie czy innym SmallTalku, zawsze znajdą
się jakies funkcje, których nie będziesz miał szans zrozumieć bez dokumentacji.

> bez dokumentacji. I niestety, takie symbole jak # czy @ nie są
> samodokumentujące

Faktycznie nie są.

> (w przeciwieństwie do nazw funkcji)

W przeciwieństwie np. do funkcji ttl? Niestety nie bardzo.

> > Na poważnie, ten Twój przykład mnie kompletnie nie przekonał.
>
> Odnoszę wrażenie, że nawet do Ciebie nie dotarł.

Nie przekonał. Rozumiem, że parę dekad temu ktoś się jarał, że można rekurencyjnie
wyciągnąć z listy elementy na nieparzystych pozycjach. Parę dekad później mnie takie
coś nie jara.

> Może przed skrytykowaniem najpierw spróbowałbyś zrozumieć kontekst tego,
> o czym mowa?

Że mimo wszystko było to fajniejsze, niż istniejące alternatywy? Mogło tak być. Ale
dzisiaj mnie to nie przekonuje.

--
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com