W dniu 04.02.2022 o 10:50, J.F pisze:

>>>> Powinienem wcześniej dodać, że problem był nie tylko _badany_,
>>>> lecz również _zbadany_. Co rzecz jasna nie jest przeszkodą
>>>> w nowych odkryciach dzisiejszych Wybitnych Teoretyków.
>>>
>>> Ale czy nie byl zbadany w kontekscie:
>>> lutowac, czy owijac kynar na kwadratowych trzpieniach ?
>>
>> To w drugą stronę szło: badano zjawisko, a w wyniku tego nabyta
>> wiedza pozwoliła na stworzenie technologii połączeń owijanych.
>>
>> Ale w przypadku skręcania miedzianych drutów instalacji
>> elektrycznej też jest nieźle -- przy właściwej technice
>> następuje trwałe połączenie siatek krystalicznych obu elementów.
>
> Bede polemizowal.
> Potrafisz tak scisnac dwa kawalki, zeby sie nie rozpadaly?
>
> Bez prasy, bo prasą to juz łatwiej :-)
>
>> Po zalaniu tego lutem, metale mieszają się, a połączenie z czasem
>> ulega pogorszeniu.
>
> Skoro najpierw skrecam a potem zalewam, to czy cyna wniknie?

Raczej nie wnika w punkt styku.
>
> Ale kolega proponowal tu zlutowac dwa rownolegle druty ...
>
Dla polepszenia kontaktu, możesz je spokojnie owinąć cienkim drutem
(0,5mm), przed zalaniem, co niektórzy robią. Kiedyś nawet stosowało się
miedziane tulejki "na wcisk" i lutowało, czy wykonanie owijania żyły
dodatkowym kawałkiem drutu, celem przedłużenia a później zalanie cyną
(dla niektórych, stopem cyny).

Cały myk jest w tym, że przy przerwanym kablu nie ma specjalnie jak
"zdobyć" nadmiaru kabla i trzeba go często przedłużyć. Generalnie i tak
najczęściej wybierana jest złączka na śrubki ale też ma wadę bo te
śrubki potrafią się po czasie poluzować. Ostatnio widziałem taką puszkę
gdzie były poskręcane druciska bez lutowania i po kilkunastu latach
powstały takie luzy, że iskrzyło i doszło do przerwania obwodu.


--
LordBluzg(R)
<<<Pasek Grozy TVPi?>>>
?i? ć?d??