Dariusz Dorochowicz wrote:

> Tak, ale nawet niewielkie naprężenia mogące się pojawić z różnych
> powodów (np temperatury) mogą spowodować, że kontakt będzie gorszy. A
> wtedy leci dalej... Jak pisałem - jak masz zapas to jest OK. Jak
> jedziesz blisko mocy maksymalnej w danych warunkach albo masz np tak
> poprowadzone ścieżki, że odciągają obudowę od radiatora, to przyciskając
> palcem poprawiasz kontakt termiczny. Jak palec zabierzesz, to będzie
> gorzej ;)

To wszystko prawda, ale po odkręceniu śrubki dioda była naprawdę mocno
przyklejona do radiatora. Po jej oderwaniu widać na tylnej powierzchni
jakieś "gluty", które musiały wyciec z podkładki. Co prawda pomysł
z blaszką dociskową bardzo mi się podoba i go będę stosował, ale nie
sądzę, że tu poszło o podkładkę i brak styku.

> Niby kilkadziesiąt watów dla obudowy TO247 to nic wielkiego, ale to już
> na tyle dużo, że warto trochę przemyśleć konstrukcję.

Konstrukcja była tymczasowa, ale sądziłem, że przy takim
przewymiarowaniu będzie bezawaryjna. Stało się jednak inaczej.
Co do obudowy, to na TO247 przeszedłem wyłącznie z powodu bardzo
rozsądnej odległości między pinami, która pozwala na łatwe
wzmocnienie ścieżki drutem. 2,54mm między pinami TO220 to
jakiś absurd przy grubych amperach.

> A czy nie lepiej jak się to potraktuje silikonem?

A masz gwarancję, że tam nie powstanie bąbelek powietrza, który
w wyniku cykli termicznych doprowadzi do zwarcia? Podkładce ufam
z tego powodu bardziej.

> Bo pewnie za gruba i elastyczna to ona nie jest?

"Organoleptycznie" to wygląda bardzo przyzwoicie -- użyłem dokładnie
tej z linku.

Pozdrawiam, Piotr