io <i...@o...pl.invalid> wrote:

> Aż tak zdesperowany nie jestem by kupować książkę.

Nie trzeba kupować. W zależności od indywidualnych preferencji moralnych
można ją kupić w promocji "za 0 zł" na torrentach czy tam innych
chomikach. Nie namawiam, mówię tylko, że jest :)

> Wydaje mi się, że dzisiejsi użytkownicy grup dyskusyjnych są od nich
> uzależnieni niezależnie od tego, że FB być może uzależnia bardziej.

Nie mogę mówić za wszystkich ale wiem, że ja nie jestem. Byłem uzależniony
od FB, znam to uczucie. Jak jestem poza domem to nie jestem myślami w
Usenecie. Nie mam ochoty wrócić tylko po to, żeby tu zajrzeć. Jak jestem w
domu to też nie zawsze zaglądam. Jak siedzę i czytam albo piszę, to mogę
się w każdej chwili oderwać. Jak nie ma mnie na dłużej to nie mam uczucia,
że coś ważnego mnie omija.

To wszystko miałem w przypadku FB, a i tak nie było ze mną tak źle, bo po
pierwsze to było jedyne medium społecznościowe, na którym byłem (żadnych
instagramów, snapchatów, tiktoków), a po drugie od wielu lat na telefonie
nie mam żadnych takich uzależniaczy właśnie po to, żeby zamykało się to
razem z zamknięciem laptopa i np. wyjściem z domu (plus kwestia ochrony
prywatności, nie chcę żeby te aplikacje mnie szpiegowały; w przypadku
przeglądarki miałem nad tym trochę większą kontrolę).

Ale detoks się udał, minęło parę miesięcy i już mi tego nie brakuje (choć
na początku czułem się bardzo źle, ale wiedziałem, że tak musi być, jeśli
chcę się uwolnić), te wszystkie pętle dopaminowe i układy nagrody też się
już chyba ustabilizowały, bo mam więcej energii na robienie rzeczy, na
które wcześniej (będąc bardzo aktywnym na FB) nie miałem siły, motywacji,
energii. "Attention span" też mi się poprawia (choć ten akurat najbardziej
zabijają krótkie filmy, tiktoki, shorty na YouTube).

Tylko ludzi poznanych na FB (i tych, z którymi utrzymywałem kontakt tylko
przez FB) szkoda. Straciłem z 95% luźniejszych znajomości. Zostały tylko
te, które przeniosły się do reala. Reszta wygasła, nie udało ich się
przenieść nigdzie indziej. Trudno, widocznie taka jest cena wolności.

--
W środku nocy zdenerwowany mężczyzna dobija się do drzwi portierni
szpitala psychiatrycznego:
- Proszę mnie wpuścić, oszalałem, potrzebuję natychmiastowej pomocy
lekarskiej!
- Co? Teraz? W środku nocy? - denerwuje się zaspany portier. Pan chyba
zwariował.