W dniu 2021-11-29 o 15:58, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pan WM napisał:
>
>>>>> Osobiste pieczątki są elementem kultury japońskiej. Pracownicy firmy
>>>>> mają takie w długopisie. I tak jak u nas Duda podpisuje każdy papier,
>>>>> który włożą mu do ręki, tam Japończyk przystawia mały okrągły odcisk.
>>>>> Na znak, że przeczytał, zapoznał się (i to jest chyba różnica).
>>>>
>>>> A sygnet z herbem rodowym to w Japonii wymyslono?
>>>
>>> Nie, ale odcisk sygnetu na lakowej pieczęci miał zupełnie inne zadanie.
>>> Po pierwsze, sygnował autor dokumentu, nie czytelnik. Po drugie, pieczęć
>>> miała też zapewnić tajność przsyłki na linii od adresata do odbiorcy.
>>
>> Na traktatach pieczęcie wisiały na sznurkach.
>> https://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:AGAD_Traktat_poko
jowy_polsko_krzyzacki_1435_5.png
>> Im więcej pieczęci, tym większa wiarygodność pisma, bo było dużo świadków.
>
> No a teraz wyobraźmy sobie, jak ten traktat mógłby wyglądać, gdyby
> w muzeum nie był eksponowany za szybą. Każdy odwiedzający ze swoim
> sznurkiem, sygnetem, kapslem od piwa i plasteliną... Nie, świadek
> zawarcia traktatu to jednak kto inny, niż Japończyk, który przeczytał
> kwita, być może napisanego tydzień wcześniej.
>
Dokument polsko-litewski został opieczętowany podczas zjazdu generalnego
szlachty w Sieradzu 4 marca 1436 roku (163 pieczęcie).
Do wymiany opieczętowanych dokumentów pomiędzy stronami doszło 1
sierpnia 1436 roku w Toruniu.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Pok%C3%B3j_w_Brze%C5%9
Bciu_Kujawskim

WM