W dniu 2020-07-10 o 18:19, Jarosław Sokołowski pisze:

> Na studiach też miałem praktyki robotnicze. I też dobrze trafiłem
> -- roboty we fabryce dużo nie było, czy kto chciał, czy nie chciał,
> musiał działać w myśl zasady, "czy się stoi, czy się leży, trzy
> tysiące się należy".

Jak pojawia się temat praktyk w czasie studiów to oczywiście każdemu
kojarzą się jego praktyki. Jestem prawie pewien, że już tu kiedyś się o
tym rozpisywałem czyli mam tendencję do powtarzania się. Na razie
jeszcze jakby świadomego, gorzej jak już się nie pamięta, że się coś
pisało i pisze się ponownie jako nowość :).

Robotniczą miałem na normalnej budowie - przy magazynie materiałów -
czyli ładujemy kilkadziesiąt parapetów na ciężarówkę, jedziemy 1.5km
(właśnie sprawdziłem na Google maps) i wyładowujemy. Albo to samo z
metalowymi ościeżnicami drzwi.
Ciekawą praktykę miałem po 1 roku. W zakładach radiowych Radmor. Udało
mi się trafić 'na uruchamianie' a nie 'na produkcję' (przydzielanie nie
było losowe - można było zgłaszać chęć gdzie się chce trafić).
Pierwszego dnia to były jakieś kursy BHP itp. Jak drugiego dnia
kierownik komórki uruchamiania się dowiedział, że na ten miesiąc dostał
2 studentów po 1 roku to poleciał zaraz załatwiać, aby mu zmienili
(poprzednio miał dwóch z 3 roku i jak się potem wypowiadał totalnie nie
kumatych). Nie wiem jak to działało, ale mu się (na moje szczęście) nie
udało i wrócił raczej załamany. Przez pierwsze dni sprawdzał wszystko to
co my (czyli praktycznie ja) zrobiliśmy. Czyli jak stwierdziłem, że 15
wzmacniaczy do radiowozów milicyjnych jest sprawdzonych i skalibrowanych
to siadał na stanowisku pomiarowym i wszystkie je po kolei sprawdzał.
Produkcja miała duży poziom błędów. Typowo na 15 to 3..5 nie działało i
trzeba było szukać usterki. Jak po kilku takich akcjach nie znalazł
żadnego błędu to się skończyło, dostałem pieczątkę KJ i jak uznałem, że
coś jest dobre to mogłem ją przybić i sprzęt odnieść na produkcję jako
'uruchomiony'. A po miesiącu mi powiedział, że jak od iluś tam lat ma
studentów na praktykach to jeszcze nigdy mu się nie zdarzyło, żeby mógł
któregoś po zaledwie kilku dniach całkowicie przestać kontrolować.

Ciekawość tej praktyki polegała na tym, że oni produkowali krótkie
serie. Takie wzmacniacze to była robota na 3 dni, a potem pojawiało się
coś innego co trzeba było ogarnąć jak działa aby umieć uruchomić i
naprawić te nie działające. Każdy nowy układ to można się czegoś
dowiedzieć. Na przykład tam pierwszy raz spotkałem się z wykorzystaniem
diody jako klucza analogowego - stosowali w tonowym wywoływaniu
radiowozu. W obwodzie rezonansowym była cewka z odczepami i dla AC
odpowiedni odczep był wybierany przez spolaryzowanie diody w kierunku
przewodzenia. Odbiornik uruchamiał się tylko jak rozpoznał 'swoją'
sekwencję (chyba czterech) tonów.
P.G.