Pan Tomasz Wójtowicz napisał:

>>> Jak się pojawiły w Polsce pierwsze bramki VoIP, natychmiast problemem
>>> były echa spowodowane tym, że układ antylokalny dostosowany do linii
>>> długości paru km nie działa dobrze na odległościach paru metrów. Przez
>>> te lata problem rozwiązano tylko częściowo, dalej słyszy się odbicia w
>>> rozmowie.
>>
>> Zaraz, zaraz, to długość linii wpływa jakoś na możliwość odróżnienia
>> między lokalnym i nielokalnym?! Przecież w kilkukilometrowych liniach
>> opóźnienia wyrażane są w mikrosekundach. Tego *też* nie da się usłyszeć,
>> tak jak przy kilku metrach. W VoIP chodzi o co innego -- o przesunięcia
>> w czasie od kilku do kilkuset milisekund. One mogą powodować wielokrotne
>> echo, jeśli coś się lokalnie zapętli. I w ogóle obniżaja komfort rozmowy,
>> zwłaszcza jeśli są większe od kilu milisekund. Ale eliminacja echa, to
>> zadanie dla urządzenia VoIP, a nie dla analogowego aparatu telefoncznego.
>
> To może podasz dokładny model echa VoIP? Bo to już było ileś lat temu i
> nie pamiętam dokładnie jak to było tłumaczone, ale pierwotną przyczyną
> miało być niedopasowanie impedancyjne aparatu POTS. Stąd mój design.

To akurat prawda -- układ antylokalny analogowego telefonu potrzebuje
do swojego działania właściwej impedancji linii. Jeśli tego nie ma, to
dźwięk z mikrofonu słychać w słuchawce -- co przy analogowej centrali
przeszakadzało w rozmowie, ale tylko trochę, gdy poziom zbyt duży. Ale
wywołuje też słyszalne echo, gdy dźwięk przejdzie przez kanał VoIP --
a to już potrafi być bardziej uciążliwe. W jednym i w drugim przypadku
chodzi wyłącznie o *impedancje*, nie potrzeba tu żadnych analiz linii
długich, opóźnień itp. Porządne bramki VoIP mają możliwość wyboru swojej
charakterystycznej impedancji, takiej jaką powinna mieć centrala zgodna
z normami danego kraju. Tych standardów jest kilka. Ale specjalny telefon
VoIP, to na ogół lepszy pomysł. Tam oba kanały można dokładnie odseparować.

--
Jarek