Użytkownik "RoMan Mandziejewicz" napisał w wiadomości grup
dyskusyjnych:2...@p...pl.inv
alid...
Hello Piotr,
>> Jest sobie rdzeń toroidalny z materiału PC40 (mi=2300)
>> o wymiarach 9x5x4mm, co daje średnią długość drogi
>> magnetycznej = 22 milimetry. W rdzeniu wyciąłem szczelinę
>> o długości 1,5mm i umieściłem w niej hallotron TLE405L.
>> Do jego włączenia potrzeba max. 19mT. W praktyce następuje
>> to dopiero przy aż ~20 amperozwojach, a spodziewałem się,
>> że stanie się to przy sile magnetomotorycznej jakieś dwa
>> rzędy mniejszej. Założyłem, że praktycznie całe B odłoży
>> się w szczelinie, ale najwyraźniej tak nie jest. Więc jak
>> to się poprawnie liczy?

>Amperozwoje podzielone przez długość drogi magnetycznej przeliczają
>się
>na natężenie pola magnetycznego (H) a indukcja (B) jest
>proporcjonalna
>do natężenia pola oraz przenikalności efektywnej całego obwodu
>magnetycznego. Dodając szczelinę radykalnie zmniejszyłeś
>przenikalność
>a co za tym idzie - indukcję. O dwa rzędy wielkości zapewne.

Otoz to. Te 22mm/2300 odpowiadaja ~0.01mm w powietrzu.
Mamy wiec drogi magnetycznej w powietrzu 1.51mm,
co przy 20Azw daje ~13kA/m.
Co w powietrzu daje 16.6mT ... czyli praktyka sie prawie zgadza z
teoria :-)

Z efektow dodatkowych:
-w szczelinie strumien ulega poszerzeniu ... ale to akurat rachunkow
nie zmieni, tylko strumien w rdzeniu bedzie nieco wyzszy niz
zmierzony,
-czesc strumienia zamknie sie "po cieciwie" rdzenia, omijajac
szczeline.

Choc tak mysle nad tym 2, mysle ... smiesznie te linie pola musza
wygladac ...

J.











--
Best regards,
RoMan
Nowa strona: http://www.elektronika.squadack.com (w budowie!)