W dniu 2013-01-02 21:36, PeJot pisze:
> W dniu 2013-01-02 19:10, Pawel O'Pajak pisze:
>> Powitanko,
>>
>> Coz takiego budzi moj podziw? Ano, dokonalem sekcji programatora pralki.
>> Ooo jap*: krzywki, koleczka, styki, sprezynki, zapadki, silniczek.
>> Czy ktos moze mnie oswiecic, czemu takich rzeczy nie robi sie na procku
>> jak Pan Bog przykazal? Toz to nawet procka nie trzeba, jakiegos EPROMa
>> pogonic wolnym taktem.
>
> ATSD, co prócz elektronicznego programatora, co takiego ciekawego przez
> ostatnie 30 lat wymyślono w pralkach, prócz drastycznego obniżenia
> trwałości ? Czekam na dozownik detergentu, działający na zasadzie:
> zasypać proszek do białego i kolorów i zapomnieć na jakiś czas. I w
> zmywarce też taki by się przydał.
>

Ja podziwiałem niedawno u teściów w gównianym Whirpool AWM 6081 dozownik
wody.
Otóż od kilku lat lała wodę wszystkimi otworami. A już mój
prehistoryczny Polar PS 663 S Bio, czy jak to się tam wabiło, umiał
najpierw w pierwszą dziurkę, a potem w drugą.
Ostatnio whirpoolowi urwał się cycek od amortyzatora. Jak już ją
wydarłem na środek pomieszczenia na okoliczność wymiany tegoż
amortyzatora (dużo powiedziane, pomieszczenie tak małe, że ma tylko sam
środek ;) ), to przy okazji zdjąłem jej kapelusz, aby zobaczyć, dlaczego
krzywo sika.
Okazało się, że ma tylko jeden elektrozawór do wody, zaś nad szufladą
dozownika proszku za dyszą wody jest fiutek, mechanicznie kierujący (w
zamiarze jakiegoś "genialnego inaczej" konstruktora) strumień wody do
odpowiedniej szczeliny nad szufladą. Owa konstrukcja rodem z Juliusza
Verna napędzana jest linką idącą przez pół pralki do siłownika
siedzącego blisko (mechanicznego zresztą) programatora.

Czy nie prościej dać kilka elektrozaworów?

--
Pozdrawiam.

Adam.