W dniu 2013-01-02 23:57, J.F. pisze:
> Dnia Wed, 02 Jan 2013 22:59:56 +0100, Adam napisał(a):
>> Okazało się, że ma tylko jeden elektrozawór do wody, zaś nad szufladą
>> dozownika proszku za dyszą wody jest fiutek, mechanicznie kierujący (w
>> zamiarze jakiegoś "genialnego inaczej" konstruktora) strumień wody do
>> odpowiedniej szczeliny nad szufladą. Owa konstrukcja rodem z Juliusza
>> Verna napędzana jest linką idącą przez pół pralki do siłownika
>> siedzącego blisko (mechanicznego zresztą) programatora.
>
> A ten silownik to jaki - krzywka na programatorze ?

Nie wiem, śpieszyłem się trochę. Ale wyglądało, jakby był osobny, nieco
na lewo od programatora, stojąc twarzą do przodu pralki. Linka wchodziła
pomiędzy 2 blachy na czołówce pralki. Jak lekko naciągałem linkę, to tam
było słychać stukanie.

>
>> Czy nie prościej dać kilka elektrozaworów?
>
> Moze i prosciej, ale metr linki na pewno jest tanszy niz uzwojenie
> elektrozaworu :-)
>

Być może. Linka, kilka bloczków, sprężyna, regulator i kto wie, co jeszcze.
Oś obrotu zarośnięta proszkiem do prania. Skąd się tam wziął? Kilka
centymetrów nad szufladą i kilka w głąb poza obrysem włożonej szuflady?
Chyba przyniesiony przez parę wodną.

Jednak osobne zawory wydają mi się mniej awaryjne, a w perspektywie
wieloletniej - chyba niewiele droższe od całego takiego koromysła z linką.

Chyba, że rzeczywiście sprzęt projektowany "po kanadyjsku" - 3 lata i do
wymiany :(

--
Pozdrawiam.

Adam.