Pan Waldemar Krzok napisał:

>>> błędnik jest układem dynamicznym reagującym na przyspieszenia (liniowe i
>>> kątowe), z hydraulicznym filtrem dolnoprzepustowym dla obrotów w postaci
>>> endolimfy, głowa potrzebuje zewnętrznych punktów odniesienia, by ustalić
>>> orientację. Na ogół wzrok. Teraz jesteś na statku, horyzont nie jest
>>> stały, nie jest dobrym punktem odniesienia. Mózg próbuje jednak coś z
>>> tym zrobić. Błędnik melduje: huśtawka, oczy meldują: też się huśta, ale
>>> jakoś inaczej. Mózg liczy jedno z drugim i stwierdza: panowie i panie,
>>> ktoś nas tu w bimbo robi, spierdalamy. W tym przypadku pokarm w żołądku
>>> jest niespecjalnie potrzebny, lepiej jest być lżejszym. Więc pozbawiamy
>>> się pokarmu, ręce i nogi pocą się, by mieć lepszy chwyt przy uciekaniu.
>>> Adrenalina skacze do góry i ogólnie czujemy się dziwnie.
>>
>> No dobrze, a w kajucie albo podczas mgły? Wtedy nie widać horyzontu.
>> Do pomieszania zmysłów (wzroku i równowagi) nie powinno więc dojść.
>
> Też dochodzi. W tym przypadku oczy nie meldują ruchu (tak samo przy
> czytaniu w samochodzie czy pociągu), a błędnik owszem. Dlatego
> najlepszym rozwiązaniem jest w takim przypadku sen, albo leżenie z
> zamkniętymi oczami. Jest jeszcze parę innych uwarunkowań, ale konflikt
> zmysłów jest dominującym problemem.

Wiem, że dochodzi. W powyższym opisie mylace było to o meldunkach błędnika
i oczu, a szczególnie słowo "też" (się huśta). Najwyraźniej wystarczy
samo egzogenne huśtanie raportowane przez błędnik, który normalnie służy
do obsługi serwomechanizmu z mięśniami szkieletowymi jako elementami
wykonawczymi.

A co do sposobów zaradczych, to poza snem, można stosować metodę odwrotną.
Na rzygliwość automobilową dobrze robi, gdy się siądzie na przednim
fotelu i patrzy na drogę. A jeszcze lepiej ten samochód prowadzić.
Nauczenie się prowadzenia może w ogóle trwale wyleczyć z choroby
lokomocyjnej i konieczności zażywania paviomarinu.

Jarek

--
Jedzie nyska sto dziesięć, za pięć dych lub za więcej
Na patrzenie w tył drogi jest chęć
A niechcący z patrzenia coś się w oczach odmienia,
A na drodze o sarna, o czołg...