W dniu 2013-04-18 14:26, Piotr Gałka pisze:

> Według mnie źródłem Waszego sporu są dwie odległe od siebie wizje pracy
> inżyniera elektronika.
> Z jednej strony inżynier elektronik (raczej inżynier niż technik), który
> w małym warsztaciku w warunkach prawie chałupniczych zaprojektuje jakiś
> wzmacniacz (może lampowy) i sprzeda go w kilkunastu/kilkudziesięciu
> egzemplarzach.
> Z drugiej strony inżynier elektronik opracowujący jakiś wprółczesny
> układ scalony (szybki cyfrowy, albo radiowy na GHz).
>
> Inżynier na studiach uczony powinien być raczej do tego drugiego
> wariantu, ale jest jak jest.

To też nie do końca. Inżynier elektronik jest takim samym człowiekiem,
jak inżynier mechanik. Nie ma żadnego powodu, aby wymagać od niego pasji
do zawodu i wiedzy omnibusa. To, że większość z udzielających się na tej
grupie to pasjonaci nie oznacza, że wszyscy tacy są. I to trzeba
zrozumieć, a nie wymagać nie wiadomo czego. Sami deprecjonujemy zawód
chcąc "znać się na wszystkim".

Ja jakoś tak parę lat po rozpoczęciu pracy odkryłem wyrażenie "nie
wiem". Jak to pan nie wie? Ano nie wiem, bo i dlaczego miałbym to
wiedzieć? Mogę się tego dowiedzieć, ale to wymaga czasu i zaangażowania,
a w tym czasie powinienem się jednak zajmować innymi sprawami.
Od tego czasu praca stała się przyjemniejsza. Nie to, żebym się obijał.
Po prostu miałem więcej czasu na pracę, a nie na odpowiadanie na
przeróżne pytania, często nie mające nic wspólnego z pracą.
Teraz już w ogóle nie wyobrażam sobie jak mogłem funkcjonować bez tego
wyrażenia.

> A w 3-mieście jestem cały czas :-)

Wiem, pewnie dlatego tak trudno się zmówić ;)
Coś z tym trzeba będzie zrobić.

Pozdrawiam

DD