W dniu 2014-02-26 11:58, J.F pisze:
> Użytkownik "Piotr Gałka" napisał w wiadomości
> Użytkownik "A.L." <a...@a...com> napisał w wiadomości
>>> Przypomniała mi się MERA 300 i rząd przełączników do wpisywania zer i
>>> jedynek programu.
>> W 1984 długo dumałem jakby tu zrobić sobie czytnik wykonanej domowym
>> sposobem taśmy z programem zapisanym za pomocą dziurkacza a potem się
>> dowiedziałem, że istnieje coś takiego jak EPROM :).
>
> W 84 ? To juz bylo w ksiazkach opisane :-)
>
> Zreszta Eprom wymagal bardzo drogiego programatora ... a z czego i jak
> ten programator nakarmic ?
> Tzn owszem, w 84 byly juz pecety, ale tak 3 lata wczesniej powiedzmy ?
> Pamietam jakis programator, ktory mial klawiature do wprowadzania
> zawartosci :-)
>
> Ze wspomnien informatykow pare lat wczesniej - karty drukowane, jaki to
> postep bylo.
> Wreszcie edycja programu mogla sie odbyc bez nozyczek, igly i tasmy
> klejacej :-)
>
> A tak jeszcze dawniej siegajac ... byly komputery z pamiecia bebnowa.
> Czy to nie bylo tak ze one wykonywaly rozkazy kolejno, w miare odczytu
> bebna ?
> A skoki czekaly az sie beben obroci ?
>
> A wczesniej byly pamieci rteciowe i drutowe - i ten sam problem.
>
> J.
>
Aż muszę zacytować mojego byłego ucznia, który spotkał mnie po latach:
"To pan jeszcze żyje??"
Oj to były czasy. Moi koledzy hardkorowcy normalnie czytali taśmy
perforowane i to nawet te 5-znakowe (Badout), co było ciekawe, bo o ile
pamiętam, tam co pewien czas pojawiał się przełącznik litery/cyfry.