Dnia 16 Feb 2014 15:22:48 GMT, tᴏ napisał(a):

> Tomasz Pyra wrote:
>
>> To jak najbardziej - to co wyprawiają kierowcy (zresztą nie tylko
>> młodzi) na drogach bierze się głównie z niewiedzy, połączonej z kolei z
>> przekonaniem że tą wiedzę się posiada.
>
> Kiedyś też tak myślałem, ale od jakiegoś czasu uwazam, że ludzie, którzy
> wyprawiają jakieś dzikie manewry są najczęściej po prostu chorzy,
> niewyspani lub zdenerwowani.

Z tego co ja obeswuję kierowców, również na rozmaitych szkoleniach, to
problemem jest raczej przecenianie własnych umiejtności.

Taki typowy kierowca jeździ sobie "szybko i bezpiecznie" z dość dużymi
prędkościami i ponieważ nic się nie dzieje (często przez setki tysięcy
kilometrów), upewnia się w przekonaniu że to co robi, robi dobrze i jak
należy.
95% kierowców uważa swoje umiętności za ponadprzeciętne...

Nie dochodzi prawie nigdy do praktycznej weryfikacji tych umiętności, w
szczególności do porównania z innymi kierowcami.

Podczas gdy zazwyczaj nadal nie potrafi wiele więcej niż młody kierowca -
jak kiedyś zdarzy się jakakolwiek niebezpieczna sytuacja, to przy prędkości
które zazwyczaj rozwija jest w stanie tylko złapać rybę, założyć kontrę
pożegnalną i wtedy już wszystko w rękach opatrzności czy zderzy się z kimś,
czymś, czy może jakoś się uda bez strat w ludziach czy sprzęcie.

To że z czasem ludzie powodują coraz mniej wypadków, to nie tyle wiedza i
umiejętności, a raczej przestaje im się chcieć tak gnać - bo zużycie
paliwa, bo szkoda auta, bo mandat, bo z wiekiem ogólnie spada parcie na
wyczyn, z wiekiem ludzie dorabiają się też coraz lepszych samochodów, coraz
lepiej utrzymanych.

Natomiast techniczne ogarnięcie pojazdu u 20-to i 40-to latków jest na
podobnie niskim poziomie, a mniemanie o sobie na podobnie wysokim.

A to jest poziom, z którym można w miarę bezpiecznie jeździć, pod warunkiem
że będzie się jeździło odpowiednio wolno - wtedy nawet jak dojdzie do
zderzenia, to z odpowiednio mniejszymi skutkami.


> A co do nauki jazdy -- żeby dobrze nauczyć się czegokolwiek, trzeba
> niestety otrzeć się o granice tego, co możliwe.

Czasami wystarczy tylko pokazać że coś tam jest niemożliwe.
Sponiewierać kogoś na płycie poślizgowej pokazując mu jego bezsilność w
starciu z zaskakującą sytuacją która może się wydarzyć na każdym zakręcie.
I on już w zakręty na drodze będzie wchodził bez przekonania, że w razie
poślizgu to zrobi to co wyczytał w internecie i wszystko będzie dobrze.