W dniu 2019-05-22 o 15:31, J.F. pisze:
>
> Moze po prostu rzadko sluchaja swoich plyt :-)

Ba! Niektórzy nawet wcale. Kiedyś słuchałem wywiadu ze Stingiem (jeden z
moich ulubieńców), który wyznał, że nie daje rady słuchać siebie z CD bo
muzyka w tej wersji przypomina jeden wielki łoskot. Wszystko jest
wymieszane: wokal, poszczególne instrumenty.

>> Ale to chyba zamierzchłe czasy? Z tego, co czytałem już od dawna tego
>> się nie zaleca, a w przypadku DVD zaleca się wręcz max. prędkości
>> nagrywania.
>
> DVD inna bajka, bo to jednak pliki cyfrowe i bezstratne.

Eeee... a CD to nie są pliki cyfrowe? PCM to kodowanie analogowe i
stratne? :-)

https://pl.wikipedia.org/wiki/CD-Audio
https://pl.wikipedia.org/wiki/Formaty_plik%C3%B3w_d%
C5%BAwi%C4%99kowych

"CD-Audio to standard bezstratnego cyfrowego zapisu dźwięku na płycie
kompaktowej, wykorzystujący do tego celu kodowanie PCM o częstotliwości
próbkowania 44,1 kHz i rozdzielczości 16 bitów na próbkę."

> A jak z CD ... trudno dociec, bo zaden odtwarzacz nie pokaze stopy bledow.
>
> Mozna by sprobowac zripowac pare razy na dysk, i poszukac roznic

I pewnie żadnych nie znajdziesz. Chyba, że na totalnie zrypanej płycie.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kodowanie_korekcyjne

Poziom redundancji zapisu na CD wynosi 20-30%.

> , ale
> dawniej przeszkadzal w tym "jitter".

Jitter w CD to już w ogóle zamierzchłe czasy. Od zarania dziejów używa
się buforów cyfrowych do eliminacji m.in. tego efektu.


--
Pozdrawiam,
Marek