Jarosław Sokołowski <j...@l...waw.pl> writes:

> O tym mówię, o wewnętrznych sprawach firmy. Ktoś z zarządu chce mieć
> kontrolę nad finansami, wie że jest umowa z tepsą na stacjonarne
> i z plusem na komórki -- a ty nagle jakaś faktura z NOM. WTF NOM?
> Do tego mogło nawet konta księgowego nie być, a plan kont w gałązce
> wydatków telekomunikacyjnych mógł być (bardzo słusznie) sztywny.

Taaak, jasne. Plan kont i zestaw kontrahentów po prostu przychodził od
producenta programu.

> Trudno żeby robić aneksy do umowy, która nie ma formy dokumentu z dwoma
> podpisami.

Nie tak trudno, akurat powiedziałbym, że właśnie to jest powszechne.
Aż tak bardzo, że niektórzy tego nie zauważają.

> Czyli prawie tak samo jak w przypadku wybrania 1044. Prawie, bo w przypadku
> prepaida zobowiązania da się egzekwować do czasu wyczerpania środków na
> koncie, a w 1044 odłożenie słuchawki kończy całą sprawę.

W takim sensie, że klient nie zamierza płacić? No to rzeczywiście.

> Całe szczęście prawodawca różnice zobaczył. Przy abonamencie skutki
> zmiany mogą ciągnąć się przez dwa lata i być dotkliwe finansowo. Dlatego
> jest przy tym dużo obostrzeń, możliwość odstąpienia w wyznaczonym czasie
> itd.

Ale zupełnie nie o tym pisałem. Dokładnie tak samo, niezależnie od
rodzaju umowy, przedstawienie roszczeń wymaga pozytywnej identyfikacji
klienta (niekoniecznie abonenta). W przypadku 1044 nic takiego nie było
możliwe, i tyle.
--
Krzysztof Hałasa