:?zs?d ??x??(R)??

>> Przeszło dwadzieścia lat temu było wielkie wzmożenie związane
>> z superkondensatorami, które mogłyby popędzać samochody albo
>> stacjonarnie magazynować nadmiary energii. Startup, który nad
>> tym pracował (EEStor) otrzymywał setki milionów dolarów od
>> poważnych firm (np. Lockheed Martin). Też wszystko było w 95%
>> gotowe, a produkt finalny miał być na dniach dostępny. Różnicę
>> widać taką, że wtedy można było się zapoznać realną dokumentacją,
>> a nie tylko polegać na wynurzeniach CEO na Youtube. I nie jest
>> wcale tak, że ceramiczne superkondensatory są złym pomysłem.
>> Tylko wciąż problemem jest brakujące 5%. Cały czas się nad tym
>> pracuje, może nawt posunięto się o dalsze 4,32%. Wciąż jednak
>> nie jest to sto procent.
>
> Roku temu jakaś koreańska firma wystawiła generator co prąd
> produkuje z jakichś drgań. Większość serwisów to opisała,
> były zdjęcia, filmy, wywiady... :)
>
> Teraz nawet znaleźć tego nie mogę :)

Nie ten przypadek. Magazynowanie energii w polu elektrycznym jest
zupełnie poważym obszarem badań, a tytanian baru to chyba wciąż
najlepszy kandydat, gdy chodzi o materiały do spiekania ceramiki
do tego przeznaczonej. Są nawet patenty udzielone dla wymienionych
wyżej firm. Jednak to są wciąż badania *podstawowe*, a od pomysłu
do przemysłu często wiedzie droga ciernista i licznymi wybojami
utkana.

Jarek

PS
Widzę też ogromną różnicą, jak poważnie do tego tematu podchodzono
dwadzieścia lat temu i jak wygląda to teraz. Wiele było rozważań
na temat bezpieczeństwa. Co będzie w przypadku wypadku? Jeśli taki
zespół kondensatorów ulegnie destrukcji, to gdzieś musi się podziać
sto kilowatogodzin zgromadzonej energii. Ceramika nie pali się tak
dobrze jak lekke metale, w rodzaju litu czy sodu, ale jednak taki
piec martenowski swoje potrafi zrobić. Dzisiaj lobby bateryjne
wzrusza ramionami i mówi: benzyna też się pali, nie tylko lit. Też
się pali, jednak nie tak samo. Ten problem wciąż jest nierozwiązany.
I nie widać, by ktoś chciał go rozwiązywać.

--
Pod koniec dwudziestego wieku maszyna dostała najpierw wibracji
skośnej, a potem trzęsiączki wzdłużnej, nie wiadomo czemu; Trurl
bardzo się tym martwił i nawet przygotował pewną ilość cementu
i klamer, gdyby się miała walić.