>> Wbrew pozorom, jedno i drugie. Dlaczego zakładasz, że jak do interakcji
>> dojdzie, to zostanie uwolnione dużo energii, bo czastka ma wysoka energię?
>
> Nic podobnego nie zakładam. W UPROSZCZENIU model mechanistyczny: duża
> energia = szybciej lecąca kulka. Jeśli szybciej, to jak pacnie elektron to
> ten ma wiekszą szansę wylecieć z atomu. W UPROSZCZENIU, proszę się nie
> czepiać analogii.

Owszem, ale wybije jeden elektron i poleci radosnie dalej. A ten jeden
elektron nie bedzie mial az takiej energii zeby wybic kolejne. Natomiast
alfa gdzie sie nie ruszy to cos wybije, w dodatku te wtorne elektrony
beda mialy na tyle duza energie, ze wybija kolejne.

>> Wcale nie. Promieniowanie X, gamma ma b. niska zdolnosc jonizacji, rozumiana
>> jako gęstość jonizacji po drodze. Czyli paradoksalnie, im więskza energia tym
>
> Ja to tu wyrażnie rozgarniczyłem. Ja się zgadzam z tym co napisałeś, ale
> rozpatruję składową prawdopodobieństwa interakcji (niska dla gammy) i
> składową skuteczności gdy interakcja zajdzie (wysoka dla gammy). Przy
> mniejszej częstotliwosci światła pradopodobieństwo interakcji jest
> wyższe, ale zdolność wybicia elektronu (jonizacji) jest niższa. Zgadza
> się?

Niestety nie. Najwieksza efektywnosc ma promieniowanie o dlugosci fali
charakterystycznej dla osrodka z ktorym zachodzi interakcja. Np.
substancje fluorescencyjne - pochlaniaja najefektywniej pewien waski
przedzial promieniowania, jak je oswietlisz promienowaniem o wyzszej
energii to tzw. efektywnosc kwantowa spada.
Taki przyklad, ktory moze ci to ulatwi. W reaktorze jadrowym powstaja
tzw. neutrony predkie, ktorych energia jest na tyle duza, ze nie moga
oddzialywac z innymi jadrami, po prostu przelatuja jak to nasze gamma.
Zeby zwiekszyc oddzialywanie i podtrzymac reakcje trzeba je spowolnic, w
tym celu stosuje sie moderator. Jak myslisz, co jest skuteczniejszym
moderatorem, olow, ktory ma ciezkie jadra, czy woda, ktora zawiera lekki
atom wodoru (proton)?