Użytkownik "Paweł Pawłowicz" <p...@w...up.wroc[kropka]pl> napisał w
wiadomości news:543bea91$0$18077$65785112@news.neostrada.pl...
>
> W tym roku dwukrotnie zdarzyło mi się przyglądać pracy stroiciela. Za
> każdym razem stroił najpierw na "maszynę", chyba był to zwykły tablet z
> mikrofonem i programem, pewnie tym, o którym mówisz (pan wspominał o
> kosmicznej cenie programu).

Tamten zawiera dwa opatentowane algorytmy. Nie wydaje mi się, aby były to
jakieś przełomowe odkrycia i podejrzewam że po pomiarach kilkunastu dobrze
nastrojonych fortepianów i pianin każdy by odkrył reguły, którymi posługiwał
się stroiciel nie zdając sobie z nich sprawy.
Ważne jest wykonanie analizy danego instrumentu (wymaga absolutnej ciszy).
Raz zapisane informacje o instrumencie pozwalają go już potem wielokrotnie
stroić w typowym dla przygotowań koncertu rozgardiaszu. Te informacje użyte
do strojenia drugiego identycznego instrumentu tego samego producenta nie
dadzą podobno zadowalającego efektu.

Z rozmów z tym stroicielem wiem, że kiedyś dawno, dawno strojono instrument
pod konkretną tonację w której miał być wykonywany utwór. Dopiero Bach
zaproponował inne strojenie (równomiernie temperowana skala czy jakoś tak).

Z mojego punktu widzenia sedno leży w tym, że 2^(7/12)=1,4983 no i dawniej
strojono na 1,5 a Bach zaproponował stroić na 1,4983.

A to co ten program przede wszystkim ustala to jaki ma być stosunek tonów
dla oktawy dla danego instrumentu (bo trochę więcej niż 2). No i potem
równomiernie (w skali logarytmicznej) rozmieszcza poszczególne nuty w każdej
oktawie. Jak tamto więcej od 2 to i to robi się większe od 1,4983 i może jak
się zbliża do 1,5 to fajniej jest.

>> O ile wcześniej czasami pianiści kwestionowali, że w najwyższych tonach
>> czasem coś nie halo, o tyle po zastosowaniu tego programu gość
>> stwierdził, że nawet taki jeden najbardziej zazwyczaj czepialski zagrał
>> i ze zdziwieniem stwierdził, że nie ma się o co przyczepić.
>
> Czyżbyś mówił o Panu Krystianie?
> ;-)

Nie. Mówiąc o tym podawał nazwisko pianisty, które nic mi nie mówiło.
P.G.