HF5BS pisze:
>
> Użytkownik "Dariusz K. Ładziak" <d...@n...pl> napisał w
> wiadomości news:5a476fad$0$647$65785112@news.neostrada.pl...
>> Na tej samej zasadzie śmieszy mnie zdziwienie, że ptaki posiadają
>> zmysł magnetyczny. Będąc w ciągłym treningu chodzenia na orientację z
>> busolą, też potrafiłem, z dokładnością tak coś plus - minus rumb,
>> północ wskazać. Duży trening, średnia dokładność i rzadki w populacji
>> przypadek szczątkowego zadziałania atawistycznych zmysłów - czyli nie
>> można powiedzieć że nie istnieje, ale to nie pod statystykę a pod
>> fenomenologię raczej podpada.
>
> Ja tak, dziecięciem będąc, bez busoli, z zamkniętymi oczami, pokręcony
> wokół osi i mimo nawet lekkiego szumu w głowie (błędnik) bylem w stanie
> wskazać kierunki świata, z dość dużą dokładnością. Dużo łatwiej w
> otwartym terenie i na jakimś niskim przedmieściu z domkami drewnianymi,
> niż w otoczeniu stali i betonu (więc chyba jednak w jakiś sposób
> wyczucie). Jednak zaczęło to zanikać, a później, nie próbowałem się już.
> Czynniki takie, jak wiatr skąd wieje, jak szum otoczenia skąd idzie, jak
> słońce, z której strony grzeje, itd, wyeliminowane. Do dziś jednak
> działa mi "żyro", dzięki któremu dość dokładnie mogę trzymać głowę w
> jednym kmierunku, w kluczącym krętą drogą autobusie, dziś tak do 30-60
> sekund, niestety, też już się wyłącza.

Ja jeszcze, na dokładkę, uszy zatykałem żeby się od otoczenia
maksymalnie odseparować. Północ trafiałem.
>
>> Jak noworodek z ogonem...
>
> Rodziły się, były, obcinano... (ogon).
>
Rodzą się, są, obcina się. Nie siekierą na pieńku, jak drzewiej, ale się
zazwyczaj taki atawizm chirurgicznie usuwa. Wybryki natury były, są i będą.

--
Darek