A teraz, to w ogóle
> chyba częściej robi się metodą Tiffany'eygo -- płaskownik mosiężny
> i po oby stronach lut ołowiany formowany w wałek przez napięcie
> powierzchniowe.

Coś ty masz dane z księżyca :) Przeszklenia witrażowe od wieków do dziś
robi się tak samo przy wykorzystaniu profili ołowianych i kitu
witrażowniczego, tylko łatwiej jest wyprodukować profile, lutuje się
ołowiem tylko miejsca ich połączenia. Własnie dla tego do witrazy
używano ołowiu, że w dawnych czasach można było z niego formować taśmy i
profile praktycznie bez żadnych skomplikowanych narzędzi. Metodą
Tiffany'ego robi się lampy, zawieszki i małe przeszklenia do mebli,
krawędzie szkła owija się taśmą miedzianą i lutuje zwykłym stopem SnPb
50/60 a wałek lutu imitujący ołowiany profil powstaje na jej wywiniętych
krawędziach, dziś jedynym ulepszeniem tej metody jest odporny na
temperaturę syntetyczny klej którym pokryta jest miedziana folia co
ułatwia owinięcie szkła. Płaskownik mosiężny stosuje się sporadycznie w
co którejś spoinie nie zamiast ale oprócz miedzianej folii do
usztywnienia dużych płaskich powierzchni przy nietypowych projektach,
czasze lamp po zlutowaniu z obu stron są dostatecznie sztywne żeby nie
wymagać wzmocnień.