Pan Paweł Pawłowicz napisał:

>>>> Jak ma się "nieszczelną rurą" dostać powietrze do gazociągu,
>>>> w którym ciśnienie wynosi kilka czy kilkanaście atmosfer?
>>>
>>> Gaz to praktycznie pusta przestrzeń, cząsteczki w zasadzie nie obijają
>>> się o siebie (teoria gazu doskonałego została zbudowana w oparciu o
>>> oddziaływania cząsteczek/atomów gazu jedynie z ściankami naczynia).
>>> Przez szczelinę cząsteczki wędrują sobie swobodnie w obie strony.
>>> Mam w pracy spektroskop masowy połączony z chromatografem gazowym. W
>>> przypadku nieszczelności w chromatografie na widmach masowych pojawiają
>>> się ogromne sygnały od wody, azotu, tlenu i dwutlenku węgla. Mimo faktu,
>>> że w rurkach jest parę atmosfer helu powietrze popieprza sobie do środka.
>>
>> W spektroskopie masowym widać, lecz czy takie bezciśnieniowe wędrowanie ma
>> praktyczne znaczenie w gazrurkach? Ale może to dobry pomysł, by gazownicy
>> w ten sposób tłumaczyli obecność powietrza w gazociągu.
>
> Wyobraź sobie naczynie z przegrodą. W przegrodzie jest mała dziurka.
> W lewej części panuje ciśnienie 5 atmosfer, w prawej jedna atmosfera.
> Prawdopodobieństwo, że cząsteczka trafi na dziurkę jest pięć razy
> większe od strony lewej niż od prawej. Wniosek: na każde pięć moli
> gazu, który zwiał z rury, do rury wchodzi jeden mol powietrza.

Tak to sobie wyobrażałem. Mowa była o pięcioprocentowej domieszce powietrza
w gazrurce. Gdyby tyle mogło samo z siebie wniknąć z atmosfety (na przykład
przez dziurki wygryzione przez mole), to by ubytek gazu był srogi. A ten
proceder miał się opłacać.

--
Jarek