W dniu 13.03.2020 o 13:38, Jarosław Sokołowski pisze:
> Pan Paweł Pawłowicz napisał:
>
>>>>> Jak ma się "nieszczelną rurą" dostać powietrze do gazociągu,
>>>>> w którym ciśnienie wynosi kilka czy kilkanaście atmosfer?
>>>>
>>>> Gaz to praktycznie pusta przestrzeń, cząsteczki w zasadzie nie obijają
>>>> się o siebie (teoria gazu doskonałego została zbudowana w oparciu o
>>>> oddziaływania cząsteczek/atomów gazu jedynie z ściankami naczynia).
>>>> Przez szczelinę cząsteczki wędrują sobie swobodnie w obie strony.
>>>> Mam w pracy spektroskop masowy połączony z chromatografem gazowym. W
>>>> przypadku nieszczelności w chromatografie na widmach masowych pojawiają
>>>> się ogromne sygnały od wody, azotu, tlenu i dwutlenku węgla. Mimo faktu,
>>>> że w rurkach jest parę atmosfer helu powietrze popieprza sobie do środka.
>>>
>>> W spektroskopie masowym widać, lecz czy takie bezciśnieniowe wędrowanie ma
>>> praktyczne znaczenie w gazrurkach? Ale może to dobry pomysł, by gazownicy
>>> w ten sposób tłumaczyli obecność powietrza w gazociągu.
>>
>> Wyobraź sobie naczynie z przegrodą. W przegrodzie jest mała dziurka.
>> W lewej części panuje ciśnienie 5 atmosfer, w prawej jedna atmosfera.
>> Prawdopodobieństwo, że cząsteczka trafi na dziurkę jest pięć razy
>> większe od strony lewej niż od prawej. Wniosek: na każde pięć moli
>> gazu, który zwiał z rury, do rury wchodzi jeden mol powietrza.
>
> Tak to sobie wyobrażałem. Mowa była o pięcioprocentowej domieszce powietrza
> w gazrurce. Gdyby tyle mogło samo z siebie wniknąć z atmosfety (na przykład
> przez dziurki wygryzione przez mole), to by ubytek gazu był srogi. A ten
> proceder miał się opłacać.

Nie przekręcaj jak pisowski rząd ;-)
Opłacać miał się proceder celowego dodawania powietrza do gazu, pompą.

P.P.