W dniu 2010-11-14 19:28, Big Jack pisze:
> W wiadomości
> news://news-archive.icm.edu.pl/4ce01d8c$0$20991$6578
5...@n...neostrada.pl
> *Tomasz Pyra* napisał(-a):
>
>> Jeżeli było inaczej to albo nie był to filtr polaryzacyjny, albo światło
>> było już wcześniej spolaryzowane, albo popełniłeś błąd przy ocenie tej
>> przepuszczalności.
>
> To był filtr polaryzcayjny, a nawet dwa. Światło wcześniej spolaryzowane
> nie było. Ocena jasności obserwacji przez jeden bądź dwa była
> subiektywna

Aha, czyli sprawa jasna :)

Więc tak żeby wyjaśnić - filtr polaryzacyjny wycina połowę światła
niespolaryzowanego i obraz za filtrem jest dwa razy ciemniejszy.
Natomiast oko ludzkie i mózg ma dość skomplikowane mechanizmy
orientowania się w dużej rozpiętości tonalnej i po prostu się wielu tego
typu zjawisk nie zauważa próbując coś porównać subiektywnie.

Jak chcesz to zbadać, to skoro masz filtr, to pewnie masz i do niego
aparat. Wystarczy zrobić dwa zdjęcia przy tych samych parametrach
ekspozycji (z wyłączoną wszelką automatyką i efektami) - jedno przez
filtr, drugie nie i porównać na komputerze zdjęcia.

No i wracając do wątku - o ile zakładanie przyciemnianych okularów w
dzień może nawet podnosić możliwości wzroku, to w nocy już raczej się to
nie uda.
Po prostu w dzień ilość światła jest tak duża, że nawet ściemnienie
obrazu kilkukrotnie nadal powoduje że oko wszystko widzi.
Ale zrobienie tego w nocy już niekoniecznie - w ciemnych miejscach kiedy
bez okularów jeszcze coś się zauważy, w okularach już może zabraknąć
czułości oka.

Rozwiązaniem problemu oślepiających świateł jest niekierowanie wzroku w
światła i skupienie go tam gdzie można spodziewać się ewentualnych
przeszkód - zazwyczaj linia prawego pobocza. To wystarczy żeby samochód
z przeciwka, nawet jadący na drogowych nie oślepił kierowcy.