On 2021-11-18, Jarosław Sokołowski <j...@l...waw.pl> wrote:
> Pan Marcin Debowski napisał:
>
>>> tworzy się kopię. Najtrudniejsze jednak były takie specyficzne, bardzo
>>> skomplikowane klucze, do których skopiowania trzeba było użyć specjalnej
>>> metody, opracowanej zresztą przeze mnie i opierającej się na
>>> wykorzystaniu rury wypełnionej silikonem. Jakoś się udało, zdążyłem i
>>> pęk wrócił do kieszeni ambasadora w porę."
>>
>> Przyjmując, że ten opis jest prawidołowy to nie mam prawdę mówiąc
>> pomysłu, jak to może działa. No chyba, że to nie jest prawidłowy opis.
>
> Ja sobie to wizualizuję w ten sposób, że klucz wtykało się do rury
> wypełnionej silikonem. A po usztywnieniu silikonu i po wyciągnięciu
> klucza robiono odlew z żywicy. Istnienie sztywnej rury ma tu znaczenie.
> "Specjalna metoda" mogła dotyczyć też szybkiego sposobu mieszania
> składników masy w rurze tuż przed zrobieniem formy.

Można. Pewnie błednie zakładam, że ambasador krótko spał trawiąc
jabłecznik. Ale jak na całą akcje była jakaś godzina-dwie to pewnie były
już wtedy silikony sieciujące w takim czasie w temperaturze pokojowej. I
wtedy faktycznie, wsadzić kilka kluczy na raz (sam bym wieszał za łeb),
poczekać, wyjąć. Wułala. Tylko nadal nie wiem co ma z tym wspólnego
rura. Mogę zrozumieć, jeśli by to było ogrzewane z zewnątrz, ale jeśli
wyłącznie do stabilicacji kształtu to jakaś metalowa kuweta czy kubek
(jeśli tajny/poufny wóz operacyjny miał mały bagażnik) wydawałyby się
lepsze.

--
Marcin