Użytkownik "yabba" <g.kwiatkowski@aster_wytnij_city.net> napisał w
wiadomości news:566a10c8$0$660$65785112@news.neostrada.pl...
>>
>> http://vpx.pl/image/dWYF
>> http://vpx.pl/image/dWYU
>>
>
>
> Ja nie mam zastrzeżeń. Zachowana jest odpowiednia przerwa izolacyjna -
> iskra nie przeskoczy.
> Jeśli działa, to w czym problem?
> :))
>
> Z Twojego opisy wynika, że był to już starszy człowiek. Gdy z 50 lat temu
> uczył się zawodu, to nie było kostek samozaciskowych, WAGO itp. W
> najlepszym wypadku były aluminiowe kable i do nich mosiężne kostki
> połączeniowe ze śrubkami. Standardem było łączenie kabli w puszce poprzez
> skręcanie żył ze sobą. Potem nie ma jak podejść z taśmą izolacyjną, żeby
> zabezpieczyć połączenie.
> Jak widać wiele instalacji tak porobił i nie było reklamacji. ;)
>
Też specjalnie nie widzę problemu. Ale ja wychowany na lampkach choinkowych
domowej roboty - jakieś 18 żaróweczek polutowanych (bezpośrednio do żarówek)
linką w izolacji z zielonego jedwabiu. Mocowanie do choinki poprzez
owinięcie tej linki wokół gałęzi. Aby widzieć czy dobrze rozmieszczamy
punkty świetlne (w końcu było ich dość mało) robiliśmy to przy włączonym
prądzie. Jakoś nie zdałem sobie wtedy nigdy sprawy z tego jakie napięcie
panuje na przepalonej żaróweczce lub gdy się akurat drucik urwie od
żaróweczki, a urywały się bardzo często (zawsze tam gdzie kończyła się cyna
a zaczynała linka). Właściwie tradycją rodzinną było przy ubieraniu choinki
lutowanie tych lampek - nie wiem czemu chowało się sprawne, a rok później
przy rozwijaniu zawsze coś było urwane, lub któraś przepalona.

Wydaje mi się, że na odpowiednim odcinku skręcone przewody nie mają prawa
stracić kontaktu. Przewód (szczególnie aluminiowy) zaciśnięty pod śrubką tak
jakoś intuicyjnie uważam za mniej pewne połączenie. Z zamknięcie takiego
połączenia w puszcze daje znacznie lepsze zabezpieczenie przed dotknięciem
od tych naszych lampek :).
P.G.