Użytkownik Mario napisał:
> W dniu 2015-12-12 o 22:01, Maciek pisze:
>
>> Użytkownik Mario napisał:
>>
>>> Też mi się zdarzało, że lutowane zawodziło. Ale głównie z powodu
>>> złego lutowania, a nie z powodu zawodnej technologii. Jak miałem
>>> jeszcze pracowników to niestety bardzo trudno było od nich
>>> wyegzekwować dobre wykonanie lutowania. Błędy typu: przenoszenie cyny
>>> na grocie zamiast podawać drut lutowniczy bezpośrednio do lutowanej
>>> nóżki. Zbyt krótkie lutowanie dające zimny lut. Takie coś wiadomo że
>>> zawodzi. Nie twierdzę, że sam nigdy nie zlutowałem błędnie, ale byłem
>>> zaskoczony tym, że pracownik w ogóle nie interesuje się tym jak
>>> wykonał zadanie.
>>>
>>
>> Wiesz, ludzie byli różnie szkoleni. Jeżeli uczyli się na takich
>> przykładach:
>> http://elportal.pl/pdf/2003/edw_2003_09_s24.pdf
>> to się nie dziwię, że partolili robotę.
>> Żeby nie było wątpliwości - mam na myśli rysunek 9, czyli poradę w
>> stylu: grzej górę nóżki elementu bez dotykania grotem pola lutowniczego,
>> cynę podawaj na nóżkę tak aby sama spłynęła na pole lutownicze i je
>> zwilżyła.
>> Gdy zobaczyłem ten artykuł na żywo, przeglądając czasopismo w Empiku, to
>> przestałem je potem w ogóle dotykać :-)
>
>
> Przesadzasz. Ścieżkę jest łatwo nagrzać, a w przypadku ścieżek bez
> metalizacji otworu bardzo łatwo przegrzać i odczepić ją od podłoża.
> Nóżkę jest ciężko podgrzać bo odprowadza ciepło do elementu. Dlatego
> grzanie nóżki ma duży sens, bo to wokół niej najczęściej powstaje zimny
> lut, gdyż podczas grzania pośredniego nóżka może się nie dogrzać od
> roztopionej cyny w sensownym czasie, czyli gdy jeszcze topnik nie
> odparował. Pad podgrzeje się od roztopionej cyny i łatwo się zwilży
> skoro jest pocynowany. Może przerysowali temat wskazując na rysunku żeby
> grzać wysoko nad padem, ale moim zdaniem właściwie pokazywali zagrożenia
> podczas lutowania. Trudno dyskutować z:
> "W żadnym wypadku nie należy nakładać kropli cyny na grot i potem na
> złącze - to byłby duży błąd"
>
>

Zawsze przykładam grot od góry, dotykając jednocześnie do nóżki i do
pola lutowniczego. Grot typu śrubokręt, bo ma większą powierzchnię styku
i lepiej oddaje ciepło. Więcej grota dotyka do nóżki a jego czoło do
pola. Do tego po chwili tinol i gotowe. Zresztą podobnie wyglądają
porady na YouTube. Nie odparzam ścieżek. Jedyne odparzenia, jaki mi się
przytrafiają, to przy wylutowywaniu ale głównie wynikają z tandetnego,
fenolowego laminatu. Moje luty można odróżnić od fabrycznych głównie po
tym, że są bardziej błyszczące, bo nowe. Ołowiane - oczywiście.
Lutowałem całe lata po kilka godzin dziennie.