W dniu 2015-12-14 o 05:20, Maciek pisze:
> Użytkownik Mario napisał:
>> W dniu 2015-12-12 o 22:01, Maciek pisze:
>>
>>> Użytkownik Mario napisał:
>>>
>>>> Też mi się zdarzało, że lutowane zawodziło. Ale głównie z powodu
>>>> złego lutowania, a nie z powodu zawodnej technologii. Jak miałem
>>>> jeszcze pracowników to niestety bardzo trudno było od nich
>>>> wyegzekwować dobre wykonanie lutowania. Błędy typu: przenoszenie cyny
>>>> na grocie zamiast podawać drut lutowniczy bezpośrednio do lutowanej
>>>> nóżki. Zbyt krótkie lutowanie dające zimny lut. Takie coś wiadomo że
>>>> zawodzi. Nie twierdzę, że sam nigdy nie zlutowałem błędnie, ale byłem
>>>> zaskoczony tym, że pracownik w ogóle nie interesuje się tym jak
>>>> wykonał zadanie.
>>>>
>>>
>>> Wiesz, ludzie byli różnie szkoleni. Jeżeli uczyli się na takich
>>> przykładach:
>>> http://elportal.pl/pdf/2003/edw_2003_09_s24.pdf
>>> to się nie dziwię, że partolili robotę.
>>> Żeby nie było wątpliwości - mam na myśli rysunek 9, czyli poradę w
>>> stylu: grzej górę nóżki elementu bez dotykania grotem pola lutowniczego,
>>> cynę podawaj na nóżkę tak aby sama spłynęła na pole lutownicze i je
>>> zwilżyła.
>>> Gdy zobaczyłem ten artykuł na żywo, przeglądając czasopismo w Empiku, to
>>> przestałem je potem w ogóle dotykać :-)
>>
>>
>> Przesadzasz. Ścieżkę jest łatwo nagrzać, a w przypadku ścieżek bez
>> metalizacji otworu bardzo łatwo przegrzać i odczepić ją od podłoża.
>> Nóżkę jest ciężko podgrzać bo odprowadza ciepło do elementu. Dlatego
>> grzanie nóżki ma duży sens, bo to wokół niej najczęściej powstaje
>> zimny lut, gdyż podczas grzania pośredniego nóżka może się nie dogrzać
>> od roztopionej cyny w sensownym czasie, czyli gdy jeszcze topnik nie
>> odparował. Pad podgrzeje się od roztopionej cyny i łatwo się zwilży
>> skoro jest pocynowany. Może przerysowali temat wskazując na rysunku
>> żeby grzać wysoko nad padem, ale moim zdaniem właściwie pokazywali
>> zagrożenia podczas lutowania. Trudno dyskutować z:
>> "W żadnym wypadku nie należy nakładać kropli cyny na grot i potem na
>> złącze - to byłby duży błąd"
>>
>>
>
> Zawsze przykładam grot od góry, dotykając jednocześnie do nóżki i do
> pola lutowniczego. Grot typu śrubokręt, bo ma większą powierzchnię styku
> i lepiej oddaje ciepło. Więcej grota dotyka do nóżki a jego czoło do
> pola. Do tego po chwili tinol i gotowe. Zresztą podobnie wyglądają
> porady na YouTube. Nie odparzam ścieżek. Jedyne odparzenia, jaki mi się
> przytrafiają, to przy wylutowywaniu ale głównie wynikają z tandetnego,
> fenolowego laminatu. Moje luty można odróżnić od fabrycznych głównie po
> tym, że są bardziej błyszczące, bo nowe. Ołowiane - oczywiście.
> Lutowałem całe lata po kilka godzin dziennie.

Też tak lutuję (lutowałem w czasach THT), aczkolwiek dotyk grota do pada
był raczej symboliczny. Sądzę jednak, że nawet literalne trzymanie się
rad z EDW dałoby dobre połączenie. Zresztą sprawdziłem przed chwilą i
wygląda nieźle, aczkolwiek mam fabryczne płytki z metalizacją otworów i
cyna wpływa ładnie do otworu.
Natomiast jestem pewien, że stosowanie metod uznanych w artykule za
błędne daje złe połączenie.


--
pozdrawiam
MD