On 2012-12-01, Stachu 'Dozzie' K. <d...@g...eat.some.screws.spammer.invalid> wrote:
> Zgaduję, że według Romana należy tym ludziom jakoś systemowo podnosić
> kompetencje (szkolenia z Worda anyone?) albo sztucznie tworzyć im
> posady. Romanie, sprostuj mnie, jeśli się mylę.

No to lepiej zrobić komunizm. W PRL każdy dostawał pracę, a jak się
na czymś nie znał, to udawał że coś robi. Mój wujek (bez studiów) został
dyrektorem administracyjnym w PAN. Podpisywał zamówienia na papier
toaletowy i długopisy, kupił mieszkanie w dobrej dzielnicy i japoński
samochód. Teraz ma ponad 4000 zł emerytury :).

> Z tym, że to nie będzie działać. Systemowo to należałoby rozwiązywać nie
> objaw ("ta praca jest poniżej mojej godności" i "jestem za stary na
> zmianę zawodu"), a przyczynę (nastawienie), ale to działanie skierowane
> na ludzi, którzy dopiero wejdą na rynek pracy, a nie już na nim
> obecnych.

No i są te programy rządowe, są jakieś kierunki zamawiane (także
zamawiane przez firmy) itp.
I coś się zaczyna dziać. Kilka dni temu czytałem, że w Warszawie upadła
duża szkoła "dziennikarsko-humanistyczna", że na Dziennikarstwie UW
było najmniej chętnych w historii, że nie wystartowało kilka kierunków
kulturowo-filologicznych. Za to na Politechnice Warszawskiej podobno
pobijają rekordy. Na mojej fizyce też rekord (wciąż mniej chętnych niż
miejsc, ale podobno wystarczyły 2 tury, a nie 4 jak dawniej :P).

Czyli jakieś zmiany są, ale efekty będą za przynajmniej 5 lat
(raczej 10). Po prostu to, co dzieje się dziś (stypendia, przedsiębiorcy
sponsorujący kierunki studiów itp) powinno się zacząć 20 lat temu,
ale uczelnie się bały, a firmy były zajęte budowaniem kapitału.

pozdrawiam,
PK