LordBluzg(R)?? wrote:

> Generalnie, też mnie wkurwia prąd cewki, do tego stopnia, że w jednym
> projekcie użyłem przekaźnika bistabilnego i odpalam go impulsem, bo
> zwykły przekaźnik wpierdalał więcej niż odbiornik który miał załączać :)

Ja energii mam dużo, ale "nie zniesę" grzania we wrażliwych miejscach.
Próbowałem przerobić ten kontaktron na bistabilny -- sukces połowiczny.
Działanie bistabilne stosunkowo prosto uzyskałem, ale wystarczy
nieakceptowalnie lekko stuknąć w rurkę, by zmieniła stan. Nie mogę sobie
pozwolić na taką nieprzewidywalność, więc pomysł zdechł. Przeżył za to
jego wariant polegający na użyciu słabego magnesu neodymowago jako
"boostera". Pewność zadziałania zostaje, a prąd cewki spada. Tylko przy
2mA nie umiem siebie przekonać, że to jest warte zachodu.

Zużyłem trochę kontaktronów, ale dopiero teraz musiałem zrozumieć, jak
one działają. Po fakcie widzę, że wyszło jak w CK Dezerterach: "oni hymn
znają, ale nie umieją." Streszczając dla potomności: fizyka jest
onieśmielająco banalna: rurka ma pewną czułość, więc trzeba jej zapewnić
wymaganą liczbę amperozwojów. Natężenie pola zależy tylko od prądu i
liczby zwojów, nie od napięcia. Napięcie pracy przekaźnika -- parametr
katalogowy! -- tam się wplątuje tylko przez rezystancję drutu, a tym się
da sterować. Albo dobierając cieńszy drut, albo zmniejszając napięcie
cewki, nawet do 0.5-1V. Brzmi prosto, ale w zestawieniu czułości rurki z
prądem cewki z katalogu pokazuje, jaką lipę odstawiają producenci.

Pozdrawiam, Piotr